Generowanie echa testowego
Rysunek 1: Przykład generatora sygnałowego RF,
tutaj DSG 3065B firmy Rigol
Generowanie echa testowego
Do wielu zadań pomiarowych i kontrolnych wykonywanych na radarze potrzebny jest sztucznie generowany sygnał echa, którego poziom można dokładnie określić. Do takich zadań należą na przykład:
- Kontrole odbiornika
- Sprawdzenie tłumienia ech od celów stałych
W zależności od modulacji impulsu nadawczego istnieją dwa różne sposoby generowania takiego sygnału echa do celów kontrolnych lub pomiarowych. W klasycznych radarach impulsowych jest to jeszcze stosunkowo proste: wystarczy opóźnić impuls wyzwalający o czas odpowiadający żądanej odległości, a generator sygnałowy wytworzy na tej podstawie wymagany sygnał wysokiej częstotliwości. (Taki impuls wyzwalający jest zawsze dostępny w każdym radarze do synchronizacji przyrządów pomiarowych.)
Sytuacja staje się trudniejsza, gdy radar wykorzystuje impuls nadawczy z modulacją wewnątrzimpulsową, którego kształt fali jest nieznany generatorowi sygnałowemu.
Niektóre radary, zwłaszcza stosowane w kontroli ruchu lotniczego, używają naprzemiennie obu metod: bardzo krótkiego impulsu bez wewnętrznej modulacji dla małych odległości oraz zwykle dłuższego impulsu nadawczego z liniową modulacją częstotliwości dla dużych odległości. Jeżeli oba rodzaje sygnału echa są przetwarzane w tym samym kanale odbiorczym, często wystarcza zastosowanie tylko prostszego wariantu.
Sygnały z modulacją wewnątrzimpulsową
W przypadku sygnałów z modulacją wewnątrzimpulsową wymagania stawiane przyrządom pomiarowym są większe. W pierwszym kroku aktualny sygnał nadawany musi zostać odebrany i przeanalizowany. W tym celu sygnał nadawany jest demodulowany synchronicznie a zdigitalizowane dane I&Q są przesyłane przewodem danych do drugiego przyrządu pomiarowego. Drugim przyrządem pomiarowym jest tak zwany wektorowy generator sygnałowy, który moduluje swój sygnał wysokiej częstotliwości dokładnie tymi danymi I&Q. W ten sposób powstaje kopia 1:1 sygnału nadawanego, która jest jednak już nieznacznie opóźniona wskutek czasów propagacji w przyrządach pomiarowych. Opóźnienie to można dodatkowo zwiększyć o dowolnie programowany czas.
Rysunek 2: Układ pomiarowy generatora echa radarowego ze sprzęgaczem kierunkowym
widma
generator
sygnałowy
radarowa
radarowy
radarowy
sygnałów radarowych
kierunkowy
odniesienia
Rysunek 2: Układ pomiarowy generatora echa radarowego ze sprzęgaczem kierunkowym (rysunek interaktywny)
Ten układ pomiarowy z rysunku 2 należy zmodyfikować zależnie od dostępności złączy przyrządów pomiarowych.
Radary z anteną pasywną mają zazwyczaj sprzęgacz kierunkowy wbudowany w linię zasilającą antenę. Służy on na przykład do pomiaru mocy nadawczej, współczynnika fali stojącej oraz może być również używany do wprowadzania sygnału echa po odwróceniu kierunku rezystora obciążającego. Nie jest jednak możliwe: jednoczesne pobieranie z tego złącza próbki do analizy sygnału nadawanego i wprowadzanie symulowanego sygnału echa! W tym celu zamiast sprzęgacza kierunkowego należałoby po prostu podłączyć gniazdo pomiarowe równolegle do linii zasilającej antenę, lecz byłoby ono całkowicie niedopasowane i pogarszałoby impedancję linii zasilającej antenę. Dlatego z tego złącza można pobierać tylko część mocy nadawczej. Do wprowadzania sygnału echa należy znaleźć inne złącze. Najprościej jest odłączyć przewód bezpośrednio przy wejściu odbiornika i podłączyć tam przewód pomiarowy z sygnałem testowym.
W przypadku aktywnych anten z szykiem fazowanym taki układ nie jest jednak możliwy. W radarze nie ma gniazd pomiarowych, które mogłyby być wykorzystane do tego celu. W układzie pomiarowym z rysunku 2 można teraz pominąć wszystko, co jest zaznaczone na niebiesko i należy do radaru. Zamiast tego do przewodów podłącza się małe anteny dostrojone do częstotliwości nadawczej. Analizator widma odbiera teraz sygnał nadawany, zazwyczaj z listków bocznych anteny. Generator sygnałowy nadaje sygnał echa w strefie bliskiej anteny radarowej. Oba przyrządy pomiarowe muszą więc być ustawione na zewnątrz, w pewnej odległości od anteny radarowej. Zdalne sterowanie przez kabel LAN umożliwia obsługę z kontenera radarowego.
Zakłócacz retransmisyjny
Ten układ pomiarowy znajdujący się poza radarem działa z każdym radarem. W zasadzie stanowi on jednak również układ nadajnika zakłóceń, który może wytworzyć silny cel pozorny na wskaźnikach radarowych. W pracującym systemie przed wykonaniem prób przez antenę konieczne jest uzgodnienie ich z operatorem radaru.
Koherencja?
Czy ten układ pomiarowy zgodnie z rysunkiem 2 jest w stanie symulować
koherentne sygnały echa?
Na to pytanie nie można tak łatwo odpowiedzieć tak lub nie.
Zależy to od kilku czynników…
Po pierwsze zależy to od tego, czy generowanie symulowanego sygnału echa w układzie pomiarowym odbywa się wystarczająco szybko. Ponieważ faza sygnału nadawanego jest również analizowana i uwzględniana podczas generowania sygnału echa, wygenerowany sygnał echa jest koherentny z tym konkretnym impulsem nadawczym. Jeżeli więc sygnał echa jest dostępny jeszcze w tym samym okresie powtarzania impulsów, można z pewnością przyjąć, że zachowana jest koherencja.
Po drugie zależy to od tego, czy nadajnik radarowy jest w pełni koherentny, to znaczy czy impulsy nadawcze radaru są wzajemnie koherentne. Jeżeli nie są, co zawsze ma miejsce w przypadku nadajników z magnetronem, układ ten może być koherentny tylko w obrębie jednego okresu powtarzania impulsów. W takim przypadku mówi się o koherencji w torze odbiorczym. Ponieważ dotyczy to również następnego impulsu nadawczego, za pomocą tego układu pomiarowego można wygenerować sygnał echa o właściwościach celu stałego. Ponieważ na symulowany sygnał echa można dodatkowo nałożyć zmianę fazy, można również symulować cele z częstotliwością Dopplera.
Jeżeli jednak nadajnik radarowy jest w pełni koherentny, jego poszczególne impulsy nadawcze są wzajemnie koherentne. W takim przypadku koherencja tego układu pomiarowego nie zależy od tego, czy symulowany sygnał echa jest dostępny jeszcze w tym samym okresie powtarzania impulsów, czy nie. Sygnał echa pozostałby więc koherentny nawet wtedy, gdyby był dostępny dopiero kilka okresów powtarzania impulsów później.