Pomiar zakresu dynamicznego odbiornika
przesterowanie
graniczna
Rysunek 1: Tak zwana krzywa kalibracyjna odbiornika: sygnał wyjściowy (oś Y) w funkcji mocy wejściowej (oś X). Różnica między punktem przesterowania a punktem czułości granicznej stanowi zakres dynamiczny odbiornika w decybelach (tutaj: 118 - 83 = 35 dB).
przesterowanie
graniczna
Rysunek 1: Tak zwana krzywa kalibracyjna odbiornika: sygnał wyjściowy (oś Y) w funkcji mocy wejściowej (oś X). Różnica między punktem przesterowania a punktem czułości granicznej stanowi zakres dynamiczny odbiornika w decybelach (tutaj: 118 - 83 = 35 dB).
Pomiar zakresu dynamicznego odbiornika
Pomiar zakresu dynamicznego odbiornika ma duże znaczenie dla oceny możliwości radaru. Wpływ zakresu dynamicznego odbiornika na zasięg radaru jest jednak najczęściej niedoceniany. Należy zawsze pamiętać, że odbiornik nie potrafi odróżnić zakłócenia od sygnału echa. Odbiera więc jednocześnie szum, zakłócenie (np. od celów stałych lub falowania morza) oraz sygnał echa. Amplitudy tych sygnałów sumują się na wejściu odbiornika, przez co odbiornik szybko wchodzi w ograniczenie. Ograniczenie oznacza zawsze, że górna część sumy tych sygnałów, powyżej określonego poziomu, zostaje obcięta. Oznacza to, że mniejszy z sygnałów wejściowych zostaje utracony. W większości przypadków jest to sygnał echa.
Do pomiaru zakresu dynamicznego odbiornika stosuje się ten sam układ pomiarowy co do pomiaru czułości odbiornika.
tłumik
0 … −120 dB
kierunkowy
−31,5dB
synchronizujące
Rysunek 2: Układ pomiarowy dla MDS; tłumienia w sprzęgaczu kierunkowym, złączach i kablu mogą być tutaj pominięte.
tłumik
0 … −120 dB
kierunkowy
−31,5dB
synchronizujące
Rysunek 2: Układ pomiarowy dla MDS; tłumienia w sprzęgaczu kierunkowym, złączach i kablu mogą być tutaj pominięte.
tłumik
0 … −120 dB
kierunkowy
−31,5dB
synchronizujące
Rysunek 2: Układ pomiarowy dla MDS; tłumienia w sprzęgaczu kierunkowym, złączach i kablu mogą być tutaj pominięte. (rysunek interaktywny)
Za pomocą tego układu pomiarowego należy wykonać kilka pomiarów (co najmniej dwa) przy różnych mocach wejściowych, aby uzyskać krzywą czułości taką jak na rysunku 1. Procedura polega na pomiarze wyświetlanej amplitudy sygnału testowego (na wskaźniku A lub na dodatkowo podłączonym oscyloskopie) w funkcji tłumienia ustawionego na tłumiku (reprezentującego moc RF na wejściu odbiornika). Dla każdego pojedynczego pomiaru ustawiona wartość tłumienia (dB) tłumika jest nanoszona na oś X. Odpowiadająca jej amplituda sygnału testowego w woltach jest nanoszona na oś Y. Punkt przecięcia obu wartości tworzy punkt pomiarowy na wykresie. Duża liczba takich punktów pomiarowych tworzy następnie krzywą kalibracyjną odbiornika. Na podstawie tej krzywej można określić charakterystykę dynamiczną odbiornika.
Jeżeli dla wszystkich wartości pomiarowych używany jest ten sam układ pomiarowy, straty w złączach i kablu pomiarowym nie mają tutaj tak dużego wpływu. Zakres dynamiczny odbiornika jest różnicą w decybelach między dolnym a górnym punktem załamania krzywej. Dla wyniku nie ma znaczenia, czy krzywa jest przesunięta o około 6 dB w lewo czy w prawo. Dopiero gdy w układzie pomiarowym zostaną wprowadzone zmiany, na przykład przez dodanie dodatkowych tłumików o stałej wartości, należy uwzględnić te korekty w taki sam sposób jak przy pomiarze czułości.
Z dwóch odbiorników radarowych o takiej samej czułości granicznej lepszy jest ten, który ma bardziej płaską krzywą, a więc większy zakres dynamiczny. Technik radarowy nie ma jednak wpływu na ten zakres dynamiczny odbiornika za pomocą regulacji dostępnych w radarze. Ustawienia zmieniające zakres dynamiczny odbiornika można regulować tylko w warunkach laboratoryjnych. Zwykle jest to możliwe tylko bezpośrednio u producenta lub w wyspecjalizowanych warsztatach.
Istnieją również zestawy przyrządów pomiarowych, które automatycznie i przy wsparciu komputera wyznaczają tę krzywą kalibracyjną odbiornika. Jest to znacznie szybsze, ale daje taki sam wynik. Przede wszystkim podczas zestawiania układu pomiarowego można popełnić takie same błędy jak przy pomiarze ręcznym. Ponieważ nadajnik jest wyłączony, automatyczne dostrajanie częstotliwości nie działa. Zmiany temperatury w odbiorniku zmieniają również jego charakterystykę częstotliwościową. Dlatego na ten pomiar należy przeznaczyć odpowiednio dużo czasu, a częstotliwość roboczą generatora sygnałowego należy dostosowywać do nieznacznie zmienionej częstotliwości rezonansowej odbiornika (lub odwrotnie).