Dziedzina czasu a dziedzina częstotliwości
Rysunek 1: Trójwymiarowy model poglądowy dziedziny czasu i dziedziny częstotliwości
(Uwaga: W dziedzinie czasu trzy drgania sinusoidalne przedstawiono oddzielnie, tak jak na oscyloskopie trzykanałowym.
Oscyloskop jednokanałowy pokazuje natomiast tylko chwilową sumę ich amplitud, gdy trzy drgania nakładają się na siebie.)
Rysunek 1: Trójwymiarowy model poglądowy dziedziny czasu i dziedziny częstotliwości
(Uwaga: W dziedzinie czasu trzy drgania sinusoidalne przedstawiono oddzielnie, tak jak na oscyloskopie trzykanałowym.
Oscyloskop jednokanałowy pokazuje natomiast tylko chwilową sumę ich amplitud, gdy trzy drgania nakładają się na siebie.)
Dziedzina czasu a dziedzina częstotliwości
Do porównania dziedziny czasu (angielski: time domain) i dziedziny częstotliwości (angielski: frequency domain) w przetwarzaniu sygnałów służy trójwymiarowy model poglądowy przedstawiony na rysunku 1. Sygnał złożony z kilku drgań sinusoidalnych o różnych częstotliwościach można przedstawić zarówno w dziedzinie czasu, jak i w dziedzinie częstotliwości. W dziedzinie czasu analizuje się przebieg sygnału w czasie, na przykład na ekranie oscyloskopu. W dziedzinie częstotliwości przedstawia się natomiast składowe częstotliwościowe zawarte w sygnale, na przykład na ekranie analizatora widma.
W modelu przedstawiono trzy drgania sinusoidalne o różnych częstotliwościach na oddzielnych kanałach. Po połączeniu ich w jednym kanale nakładają się na siebie, tworząc sygnał złożony. Jego przebieg czasowy zależy od częstotliwości, amplitud i faz poszczególnych drgań. Przy odpowiednim doborze tych wielkości można na przykład uzyskać przebieg zbliżony do prostokątnego. Zależności matematyczne opisuje analiza Fouriera.
Dziedzina czasu (angielski: time domain, TD) opisuje przebieg danej wielkości sygnałowej w czasie. Na osi odciętych przedstawia się czas. Na osi rzędnych przedstawia się zwykle wielkość sygnałową, na przykład napięcie elektryczne. Taka prezentacja jest odpowiednia między innymi dla oscyloskopów oraz niektórych pomiarów wykonywanych za pomocą nowoczesnych analizatorów sieci.
Dziedzina częstotliwości (angielski: frequency domain, FD) opisuje składowe częstotliwościowe sygnału. Na osi odciętych przedstawia się częstotliwość. Na osi rzędnych przedstawia się na przykład amplitudę lub moc poszczególnych składowych częstotliwościowych. Taką prezentację umożliwiają analizatory widma, banki filtrów lub, w najprostszym przypadku, woltomierze selektywne częstotliwościowo.
Dwa kierunki obserwacji na rysunku 1 służą wyłącznie celom poglądowym. Podczas rzeczywistego przetwarzania sygnałów przedstawienie sygnału w dziedzinie częstotliwości nie powstaje w wyniku projekcji geometrycznej, lecz na drodze transformacji matematycznej. Za pomocą transformacji Fouriera można przekształcić sygnał z dziedziny czasu do dziedziny częstotliwości. Wyznacza się przy tym zarówno amplitudy, jak i fazy poszczególnych składowych częstotliwościowych. Obie informacje są niezbędne do pełnego odtworzenia pierwotnego przebiegu czasowego sygnału. Możliwa jest również transformacja odwrotna z dziedziny częstotliwości do dziedziny czasu.
Dziedzina czasu i dziedzina częstotliwości to dwa równoważne, wzajemnie uzupełniające się sposoby przedstawiania sygnału. Wybór odpowiedniejszego sposobu zależy od tego, jakie właściwości sygnału mają być badane. Przedstawienie w dziedzinie czasu jest szczególnie przejrzyste podczas analizy kształtów sygnałów, przebiegu zdarzeń w czasie lub opóźnień propagacji. W radarze impulsowym odległość do celu radiolokacyjnego można wyznaczyć bezpośrednio z opóźnienia między impulsem nadanym a sygnałem echa. Klasycznym sposobem prezentacji jest wskaźnik typu A (A-Scope).
W nowoczesnych urządzeniach radiolokacyjnych odbierane sygnały często analizuje się dodatkowo w dziedzinie częstotliwości. Pozwala to wyznaczyć częstotliwości dopplerowskie, na podstawie których można wnioskować o prędkości radialnej celów. Różne częstotliwości dopplerowskie pomagają również odróżniać cele ruchome od siebie oraz od obiektów nieruchomych. Bardziej szczegółowa analiza widma dopplerowskiego może ujawnić charakterystyczne wzorce ruchu, które można wykorzystać na przykład do klasyfikacji celów. Jednoznaczna identyfikacja celu wyłącznie na podstawie jednej częstotliwości dopplerowskiej nie jest jednak możliwa.
W radarze z liniową modulacją częstotliwości, radarze FMCW, odległość do celu określa się na podstawie różnicy częstotliwości między sygnałem nadanym a odebranym. Ta tak zwana częstotliwość dudnieniowa powstaje wskutek opóźnienia propagacji sygnału echa. W przypadku celów ruchomych zawiera ona dodatkowo składową dopplerowską. Odpowiednie przetwarzanie kilku ramp częstotliwości pozwala oddzielnie wyznaczyć odległość i prędkość radialną. Dlatego przedstawienie w dziedzinie częstotliwości ma szczególne znaczenie dla przetwarzania sygnałów w takich radarach.