www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Welti-code

Afbeelding 1: Sequentie van Welti-codes met lengte 4

Afbeelding 1: Sequentie van Welti-codes met lengte 4

Welti-code

De Welti-code (ook aangeduid als Welti-sequenties of quaternaire codes volgens George R. Welti) is een klasse van complementaire polyfasecodes die worden gebruikt voor de modulatie van radarzendpulsen voor intrapulsmodulatie met daaropvolgende pulscompressie. Daarbij wordt een relatief lange zendpuls gecodeerd met een fasestructuur, zodat bij ontvangst met behulp van een aangepast filter (Matched Filter) een uiterst korte en scherpe puls kan worden gereconstrueerd.

Het belangrijkste kenmerk van de Welti-code is de complementaire eigenschap. Terwijl klassieke fasemodulaties zoals Barker-codes bij autocorrelatie storende tijdelijke zijlobben (timesidelobes) genereren, gebruikt de Welti-methode verzamelingen van sequenties. Wanneer deze sequenties na elkaar, of op verschillende frequenties, worden uitgezonden en in de ontvanger onafhankelijk van elkaar gecorreleerd worden, heffen hun respectieve zijlobben elkaar bij de sommatie wiskundig volledig op. In het ideale geval blijft een perfecte deltaverdeling over — één enkele, maximaal scherpe gecomprimeerde puls.

De Welti-code gebruikt meestal quaternaire fasemodulatie (vier fasestanden: 0°, 90°, 180°, 270°) of polyfasecodes van hogere orde. De wiskundige constructie is gebaseerd op cyclische verschuivingen en orthogonale matrices. Daardoor bieden Welti-codes een zeer hoge flexibiliteit wat betreft de codelengte.

Een Welti-code met lengte 4 kan er bijvoorbeeld als volgt uitzien (zie ook afbeelding 1):

De signaalrespons van sequentie A produceert, net als de Barker-code, een sterke hoofdpuls in het midden, maar links en rechts daarvan ontstaan ongewenste tijdelijke zijlobben. De signaalrespons van sequentie B produceert precies dezelfde sterke hoofdpuls in het midden. De zijlobben ervan zijn echter spiegelbeeldig geïnverteerd ten opzichte van die van sequentie A. Wanneer de signaalresponsen van sequentie A en B worden opgeteld, heffen de tijdelijke zijlobben elkaar bijna volledig op, terwijl de hoofdpuls wordt versterkt.

In de praktijk worden Welti-codes vaak toegepast in moderne LPI-radars (Low Probability of Intercept). Om de detectiekans door vijandelijke verkenningsontvangers verder te verkleinen, worden Welti-codes vaak gecombineerd met frequentiesprongtechnieken, bijvoorbeeld met de Costas-code. Het resulterende signaal heeft een zogenoemde „spijkerkopvormige ambiguïteitsfunctie“ (Thumbtack Ambiguity Function), die een zeer nauwkeurige gelijktijdige meting van afstand en Dopplersnelheid mogelijk maakt en tegelijkertijd uiterst ongevoelig is voor elektronische tegenmaatregelen (Jamming).