www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Lotniczy radar skanujący

Radar z syntetyczną aperturą

Rysunek 1: Sylwetka radarowa statku, wygenerowana za pomocą procesora ISAR w programie Ocean Master 

Radar z syntetyczną aperturą

Radar z syntetyczną aperturą, czyli Synthetic Aperture Radar (SAR), to koherentny system radarowy, stosowany głównie w lotnictwie lub w przestrzeni kosmicznej, który wykorzystuje trajektorię lotu platformy do elektronicznej symulacji bardzo dużej anteny lub apertury i generuje obrazy teledetekcyjne o wysokiej rozdzielczości. Z czasem poszczególne cykle nadawania/odbioru (PRT) są zakończone, a dane z każdego cyklu są zapisywane elektronicznie. Przetwarzanie sygnału wykorzystuje amplitudę i fazę sygnałów odebranych poprzez kolejne impulsy elementów syntetycznej apertury. Po określonej liczbie cykli zapisane dane są ponownie łączone (z uwzględnieniem efektów Dopplera charakterystycznych dla poszczególnych nadajników, aby odzwierciedlić geometrię w każdym kolejnym cyklu) w celu utworzenia obrazu o wysokiej rozdzielczości terenu, nad którym odbywa się lot.

Jak działa SAR?

Rysunek 2: Szerokość wiązki rozpraszającej się syntetycznie

wyobraź sobie matrycę fazową
syntetyczna szerokość
wiązki SAR

Rysunek 2: Szerokość wiązki rozpraszającej się syntetycznie

SAR działa podobnie do matrycy fazowej, ale w przeciwieństwie do dużej liczby równoległych elementów antenowych matrycy fazowej, SAR wykorzystuje antenę w multiplekserze czasowym. Różne pozycje geometryczne elementów anteny wynikają teraz z ruchomej platformy.

Procesor SAR przechowuje wszystkie sygnały odbite przez radar, takie jak amplitudy i fazy, w okresie T od pozycji A do D. Teraz można odtworzyć sygnał, który zostałby odebrany przez antenę o długości v · T, gdzie v to prędkość platformy. W miarę jak kierunek linii widzenia zmienia się wzdłuż trajektorii platformy radarowej, przetwarzanie sygnału tworzy syntetyczną aperturę, która działa jak wydłużenie anteny. Zwiększenie wartości T powoduje powiększenie „syntetycznej apertury”, a tym samym pozwala uzyskać wyższą rozdzielczość.

Kiedy cel (np. statek) po raz pierwszy wchodzi w wiązkę radaru, zaczynają być rejestrowane echa rozproszone wstecznie dla każdego wysłanego impulsu. W miarę jak platforma porusza się dalej, wszystkie echa celu dla każdego impulsu są rejestrowane przez cały czas, gdy cel znajduje się w wiązce. Punkt, w którym cel opuszcza pole widzenia wiązki radaru po pewnym czasie, określa długość anteny symulowanej lub syntetyzowanej. Szerokość syntetyzowanej wiązki rozszerzającej się, w połączeniu ze wzrostem czasu, przez jaki cel znajduje się w wiązce wraz ze wzrostem zasięgu nad ziemią, równoważy się, dzięki czemu rozdzielczość pozostaje stała w całym zakresie.

Rozdzielczość azymutalna, jaką można osiągnąć w radarze SAR, jest w przybliżeniu równa połowie długości rzeczywistej anteny i nie zależy od wysokości (odległości) platformy.

Wymagania są następujące:

rejestracja przesunięcia
operacja arytmetyczna

Rysunek 3: Zasada działania SAR

rejestracja przesunięcia
operacja arytmetyczna

Rysunek 3: Zasada działania SAR

Prinzip des SAR-Verfahrens
rejestracja przesunięcia
operacja arytmetyczna

Rysunek 3: Zasada działania SAR

Korzystając z tej techniki, projektanci radarów są w stanie uzyskać rozdzielczości, które wymagałyby anten o rzeczywistej aperturze tak dużej, że byłyby one niepraktyczne przy matrycach o rozmiarze do 10 m.

Radar z syntetyczną aperturą został wykorzystany na pokładzie promu kosmicznego podczas misji Transportable Radar Topography Mission (SRTM).

Radar SAR jest powiązany z technologią Inverse SAR (w skrócie ISAR), która, w szerszym ujęciu, wykorzystuje ruch celu zamiast nadajnika do tworzenia syntetycznej apertury. Radary ISAR odgrywają znaczącą rolę na pokładach samolotów patrolujących morze, zapewniając im obraz radarowy o jakości wystarczającej do wykorzystania go do celów rozpoznania celów.

Zniekształcenie w zakresie ukośnym

Zniekształcenie w zakresie ukośnym występuje, ponieważ radar mierzy odległość do obiektów w zakresie ukośnym, a nie rzeczywistą odległość poziomą wzdłuż terenu. Powoduje to zmienną skalę obrazu, zmieniającą się od bliskiej do dalekiej odległości.

Rysunek 4: Skrócenie (Foreshortening)

Foreshortening

Rysunek 4: Skrócenie (Foreshortening)

Bild 5: Nakładanie się (Layover)

Layover

Bild 5: Nakładanie się (Layover)

Rysunek 6: Cieniowanie (shadowing)

Layover

Rysunek 6: Cieniowanie (shadowing)

Zniekształcenia te wynikają ze znanych praw geometrii i można je skorygować podczas obróbki obrazu. Metoda ta nazywana jest korekcją ortometryczną lub korekcją terenu.

Obrazy SAR Księżyca

Duża instalacja radarowa TIRA należąca do Instytutu Fraunhofera ds. Fizyki Wysokich Częstotliwości i Technologii Radarowej FHR wykorzystuje ruch własny Ziemi i Księżyca do stworzenia syntetycznej apertury, której długość praktycznie odpowiada średnicy Ziemi. Dzięki temu radar może mapować całą widoczną powierzchnię Księżyca z rozdzielczością około 20 metrów.