Czym jest radar z odwrotną aperturą syntetyczną (ISAR)?
Radar z odwrotną syntetyczną aperturą
Rysunek 1: Porównanie metod SAR i ISAR
Radar z odwrotną syntetyczną aperturą
Radar z odwrotną syntetyczną aperturą (ISAR) stanowi odwrócenie procesu syntetycznej apertury, ponieważ w tym przypadku to nie trajektoria lotu radaru pokładowego stanowi podstawę niezbędnego ruchu względnego, ale wektor ruchu zlokalizowanego celu. Względny ruch między systemem radarowym a celem musi być wystarczająco znany przez cały czas trwania pomiaru, aby umożliwić spójne przetwarzanie zmierzonych danych. Ten względny ruch zmienia orientację celu względem systemu radarowego, co powoduje różne kierunki celowania w cel. Sygnał echa z każdego punktu odbijającego cel ulega w ten sposób zmianie fazy. Podobnie jak w przypadku SAR, spójne przetwarzanie danych pozwala uzyskać wysoką rozdzielczość przestrzenną, nawet w kierunku azymutalnym.
Do przetwarzania surowych danych radarowych metodą ISAR stosuje się trzy metody:
- Ocena częstotliwości Dopplera
Rozdzielczość azymutalna, jaką można uzyskać, jest określana przez możliwą rozdzielczość częstotliwościową w spektrum Dopplera, która z kolei jest określana przez relację Fouriera poprzez czas pomiaru. - Metoda korelacji
Generowanie obrazów lub ustawianie ostrości każdego piksela odbywa się poprzez spójną sumę surowych danych radarowych dla każdego pojedynczego piksela. - Metoda retroprojekcji
Metoda retroprojekcji jest przybliżeniem metody korelacji, polegającym na zmiennym dostosowywaniu mocy obliczeniowej niezbędnej do generowania obrazów ISAR na podstawie zmierzonych danych surowych.
Proces ISAR zyskał duże znaczenie na pokładach samolotów rozpoznawczych marynarki wojennej w celu uzyskania obrazów radarowych statków o jakości wystarczającej do identyfikacji celów.