www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Synthetic Aperture Radar

Figuur 1: Radarsilhouet van een schip, gegenereerd met de ISAR-processor van Ocean Master 

Synthetic Aperture Radar

Een Synthetic Aperture Radar, of SAR, is een coherent radarsysteem, voornamelijk vanuit de lucht of vanuit de ruimte, dat de vliegroute van het platform gebruikt om elektronisch een extreem grote antenne of opening (apertuur) te simuleren en dat teledetectiebeelden met hoge resolutie genereert. Na verloop van tijd worden de afzonderlijke zend-/ontvangstcycli (PRT) voltooid, waarbij de gegevens van elke cyclus elektronisch worden opgeslagen. De signaalverwerking maakt gebruik van de amplitude en fase van de signalen die worden ontvangen via opeenvolgende pulsen van elementen van een synthetische apertuur. Na een bepaald aantal cycli worden de opgeslagen gegevens opnieuw gecombineerd (rekening houdend met de Doppler-effecten die inherent zijn aan de verschillende zenders om de geometrie in elke volgende cyclus te bereiken) om een beeld met hoge resolutie te creëren van het terrein waarover wordt gevlogen.

Hoe werkt SAR?

Figuur 2: De gesynthetiseerde apertuur

stel je een fase-array voor
synthetische apertuur
van SAR

Figuur 2: De gesynthetiseerde apertuur

SAR werkt op een vergelijkbare manier als een fase-array, maar in tegenstelling tot een groot aantal parallelle antenne-elementen van een fase-array, maakt SAR gebruik van een antenne in een tijdmultiplexer. De verschillende geometrische posities van de antenne-elementen zijn nu het resultaat van het bewegende platform.

De SAR-processor slaat alle door de radar teruggekaatste signalen op, zoals amplitudes en fasen, gedurende de periode T van positie A tot D. Nu is het mogelijk om het signaal te reconstrueren dat zou worden verkregen door een antenne met een lengte v · T, waarbij v de snelheid van het platform is. Naarmate de richting van de zichtlijn verandert langs het traject van het radarplatform, wordt door de signaalverwerking een synthetische opening geproduceerd die het effect heeft dat de antenne wordt verlengd. Door T groot te maken, wordt de „synthetische opening” groot en is het dus mogelijk om een hogere resolutie te verkrijgen.

Wanneer een doel (zoals een schip) voor het eerst in de radarstraal komt, worden de teruggekaatste echo's van elke uitgezonden puls geregistreerd. Naarmate het platform verder vaart, worden alle echo's van het doel voor elke puls geregistreerd zolang het doel zich binnen de straal bevindt. Het punt waarop het doel enige tijd later uit het zicht van de radarstraal verdwijnt, bepaalt de lengte van de gesimuleerde of gesynthetiseerde antenne. De breedte van de gesynthetiseerde uitbreidingsstraal, in combinatie met de toename van de tijd dat een doel zich in de straal bevindt naarmate de afstand tot de grond toeneemt, houden elkaar in evenwicht, zodat de resolutie over het gehele bereik constant blijft.

De bereikbare azimutresolutie van een SAR is ongeveer gelijk aan de helft van de lengte van de werkelijke (fysieke) antenne en is niet afhankelijk van de hoogte (afstand) van het platform.

De vereisten zijn:

Schuifregister
rekenkundige bewerking

Figuur 3: Werkingsprincipe van SAR

Schuifregister
rekenkundige bewerking

Figuur 3: Werkingsprincipe van SAR

Prinzip des SAR-Verfahrens
Schuifregister
rekenkundige bewerking

Figuur 3: Werkingsprincipe van SAR

Met behulp van deze techniek zijn radarontwerpers in staat om resoluties te verkrijgen die reële antennes met een opening zouden vereisen die zo groot zijn dat ze onpraktisch zouden zijn met matrices van maximaal 10 m.

Een radar met synthetische apertuur werd gebruikt aan boord van een spaceshuttle tijdens de Space Radar Topography Mission (SRTM).

SAR-radar wordt geassocieerd met Inverse SAR-technologie (afgekort ISAR) die, in bredere zin, de beweging van het doelwit in plaats van de zender gebruikt om de synthetische apertuur te creëren. ISAR-radars spelen een belangrijke rol aan boord van maritieme patrouillevliegtuigen, door hen een radarbeeld te bieden van voldoende kwaliteit om te kunnen worden gebruikt voor doelherkenning.

Vertekende schietafstand

De vertekende schietafstand ontstaat doordat de radar de afstand tot objecten in de schietafstand meet, in plaats van de werkelijke horizontale afstand over de grond. Dit resulteert in een variabele beeldschaal, die van dichtbij naar veraf verschuift.

Figuur 4: Inkorting (Foreshortening)

Foreshortening

Figuur 4: Inkorting (Foreshortening)

Figuur 5: Overlapping (Layover)

Layover

Figuur 5: Overlapping (Layover)

Figuur 6: Schaduw (shadowing)

Layover

Figuur 6: Schaduw (shadowing)

Deze vervormingen ontstaan door bekende geometrische wetmatigheden en kunnen tijdens de beeldbewerking worden gecorrigeerd. Deze methode wordt orthometrische correctie of terreincorrectie genoemd.

SAR-beelden van de maan

De grote radarinstallatie TIRA van het Fraunhofer-Instituts für Hochfrequenzphysik und Radartechnik FHR maakt gebruik van de eigen beweging van de aarde en de maan voor een synthetische apertuur die in de praktijk een apertuurlengte heeft van bijna de diameter van de aarde. Zo kan de radar het gehele zichtbare maanoppervlak in kaart brengen met een resolutie van ongeveer 20 meter.