Type 57
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: Type 57
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 3 GHz
(S-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 1 kHz |
| Pulsduur (τ): | 2 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 500 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 40 NM (≙ 74 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | 1° |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Type 57
Het Type 57 (ook bekend als Type 14 Mark Ⅱ) was een verplaatsbare kustbewakingsradar van het Britse kustverdedigingssysteem Chain Home Extra Low (CHEL) die in de S-band (IEEE-aanduiding) of de E/F-band (NAVO-aanduiding) werkte en bedoeld was voor de detectie van zeer laagvliegende vliegtuigen.
Type 57 was een verplaatsbare radar met een horizontale kaasantenne, gemonteerd op een aanhangwagen waarin de zender, ontvanger en twee werkplekken voor operators waren ondergebracht. De voeding gebeurde via twee boven elkaar gemonteerde, parallel geschakelde hoornstralers. Boven de kaasantenne bevond zich de IFF Mark Ⅲ-antenne met een roosterreflector, gevoed door een dipool. De antenne was vast op het dak van de cabine bevestigd. De gehele cabine kon handmatig in een sector van 270° zijdelings worden gedraaid. Het draaien werd door een van de operators bediend.