www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

Type 57

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: Type 57

Rysunek 1: Type 57

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 3 GHz
(pasma S)
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów: 1 kHz
Szerokość impulsu (τ): 2 µs
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 500 kW
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 40 NM (≙ 74 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny: 1°
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

Type 57

Typ 57 (znany również jako Typ 14 Mark Ⅱ) był przenośnym radarem brzegowym, działającym w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub paśmie E/F (oznaczenie NATO), wykorzystywanym w ramach brytyjskiego systemu obrony wybrzeża Chain Home Extra Low (CHEL) do wykrywania samolotów lecących na bardzo niskiej wysokości. Das Type 57(auch als Type 14 Mark Ⅱ bekannt) war ein im S-Band (IEEE-Bezeichnung) beziehungsweise im E/F-Band (NATO-Bezeichnung) arbeitendes transportables Küstenschutzradar der britischen Küstenverteidigung Chain Home Extra Low (CHEL) gegen sehr niedrig fliegende Flugzeuge.

Typ 57 był radarem przenośnym z poziomą anteną „serową”, zamontowaną na przyczepie, w której znajdowały się nadajnik, odbiornik oraz dwa stanowiska dla operatorów. Zasilanie zapewniały dwa zamontowane jeden nad drugim, połączone równolegle nadajniki tubowe. Nad anteną „serową” znajdowała się antena IFF Mark Ⅲ z reflektorem siatkowym, zasilana przez dipol. Antena była na stałe zamocowana na dachu kabiny. Całą kabinę można było ręcznie obracać w płaszczyźnie bocznej w zakresie 270°. Obrót był sterowany przez jednego z operatorów.