AN/APQ-10
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 9 375 MHz
(X-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 30 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 50 NM (≙ 92 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APQ-10
De AN/APQ-10 was een tijdens de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde verkennings-, navigatie- en bommenwerpradar die werkte in de X-band (IEEE-benaming) of de I-band (NAVO-benaming) en bestemd was voor de Boeing B-29 „Superfortress“. Het werd tot 1944 ontwikkeld door Bell Labs, het Massachusetts Institute of Technology Radiation Lab en Western Electric en was de voorloper van de AN/APQ-13.
De radar maakte gebruik van een parabolische antenne, die in een radome aan de onderkant van de romp van de B-29 tussen het landingsgestel was gemonteerd. De zender maakte gebruik van het Western Electric 725A-magnetron.