Geïnstrumenteerd bereik
Het geïnstrumenteerde bereik is het maximale bereik van een radar waarbinnen echosignalen kunnen worden weergegeven. Het is geen maatstaf voor het werkelijke bereik van de radar of de waarschijnlijkheid van detectie. In de meeste gevallen is het geïnstrumenteerde bereik gelijk aan de grootst mogelijke schaal die op de displays kan worden ingesteld.
Een geïnstrumenteerd bereik wordt bepaald door constructie op basis van drie criteria:
- Het werkelijke maximale bereik van een radar hangt eenmaal af van de energetische begrenzing van het detectiebereik en is onderhevig aan zeer veel invloeden waarmee in de radarvergelijking rekening wordt gehouden. Een geïnstrumenteerd bereik moet groter zijn dan dit energetische bereik, zodat alle bestaande echosignalen kunnen worden weergegeven.
- Aan de andere kant moeten ook de temporele condities passen,
- zodat er geen onduidelijkheden ontstaan die tot verkeerde interpretaties zouden kunnen leiden. Echosignalen die buiten de pulsperiode worden ontvangen, zouden leiden tot overschrijdingen die worden weergegeven als interferentie op een onjuist bereik.
- Het geïnstrumenteerde bereik moet echter ook kleiner zijn dan of ten hoogste gelijk zijn aan de afstand die overeenkomt met de ontvangsttijd, omdat anders een tweede zendpuls als een volledige cirkel op de displays zou worden gezien.
Het bereik van de instrumenten moet daarom technisch iets groter worden gedimensioneerd dan deze voorwaarden voorschrijven. Bovendien kunnen ook andere voorwaarden in werking treden.
In het geval van een radar voor maritieme oppervlaktebewaking bijvoorbeeld wordt het maximale bereik beperkt door de kromming van de aarde tot een zogenaamde radarhorizon. Afhankelijk van de antennehoogte van de radar komt dit overeen met ongeveer 40 NM of ongeveer 74 km. Meer zou eenvoudigweg onnodig zijn, zodat alle andere voorwaarden (zendvermogen, ontvangsttijd) aan deze afstand kunnen worden aangepast.