Type 57
Radar birimi, taktik-teknik özellikleri açıklaması
Resim 1: Type 57
| Teknik veriler | |
|---|---|
| Çalışma Frekans Aralığı: | 3 GHz
(S-bandı) |
| Darbe Tekrarlama Zamanı: | |
| Darbe Tekrarlama Frekansı: | 1 kHz |
| Gönderim Darbe Genişliği (τ): | 2 µs |
| Alım Süresi: | |
| Ölü Süre: | |
| Darbe Gücü: | 500 kW |
| Ortalama Güç: | |
| Aletli menzil: | 40 NM (≙ 74 km) |
| Menzil Çözünürlüğü: | |
| Konumlandırma Doğruluğu: | |
| Işın demet açısı: | 1° |
| Bir Dönüşteki İsabet Oranı: | |
| Anten Dönüş Adedi: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Type 57
Type 57 (Type 14 Mark Ⅱ olarak da bilinir), İngiliz kıyı savunma sistemi Chain Home Extra Low (CHEL) bünyesinde, çok alçaktan uçan uçaklara karşı S bandında (IEEE tanımı) veya E/F bandında (NATO tanımlaması) frekanslarında çalışan, taşınabilir bir kıyı savunma radarıydı.
Tip 57, bir römork üzerine monte edilmiş yatay peynir antenine sahip, verici, alıcı ve operatörler için iki çalışma istasyonunu barındıran taşınabilir bir radardı. Besleme, üst üste monte edilmiş, paralel bağlanmış iki boynuzlu yayıcı tarafından sağlanıyordu. Peynir anteninin üstünde, bir dipol tarafından beslenen bir ızgara reflektörlü IFF Mark Ⅲ anteni bulunmaktaydı. Anten, kabinin çatısına sabit bir şekilde monte edilmişti. Kabinin tamamı, yan açıda 270°'lik bir sektörde manuel olarak döndürülebilirdi. Döndürme işlemi, operatörlerden biri tarafından kontrol ediliyordu.