www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

AN/APQ-10

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 9 375 MHz
(pasma X)
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów:  
Szerokość impulsu (τ):  
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 30 kW
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 50 NM (≙ 92 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

AN/APQ-10

AN/APQ-10 był radarem rozpoznawczym, nawigacyjnym i bombowym, opracowanym podczas II wojny światowej, działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub paśmie I (oznaczenie NATO), przeznaczonym dla samolotu Boeing B-29 „Superfortress”. Został opracowany przez Bell Labs, Massachusetts Institute of Technology Radiation Lab oraz Western Electric do 1944 roku i był poprzednikiem radaru AN/APQ-13.

Radar wykorzystywał antenę paraboliczną, umieszczoną w radomie na spodzie kadłuba samolotu B-29, pomiędzy podwoziem. Nadajnik wykorzystywał magnetron typu Western Electric 725A.

Galeria rysunków AN/APQ-10

Rysunek 1: Magnetron 725A, model przekrojowy