AN/APQ-10
Radar birimi, taktik-teknik özellikleri açıklaması
| Teknik veriler | |
|---|---|
| Çalışma Frekans Aralığı: | 9 375 MHz
(X-bandı) |
| Darbe Tekrarlama Zamanı: | |
| Darbe Tekrarlama Frekansı: | |
| Gönderim Darbe Genişliği (τ): | |
| Alım Süresi: | |
| Ölü Süre: | |
| Darbe Gücü: | 30 kW |
| Ortalama Güç: | |
| Aletli menzil: | 50 NM (≙ 92 km) |
| Menzil Çözünürlüğü: | |
| Konumlandırma Doğruluğu: | |
| Işın demet açısı: | |
| Bir Dönüşteki İsabet Oranı: | |
| Anten Dönüş Adedi: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APQ-10
AN/APQ-10, İkinci Dünya Savaşı sırasında geliştirilmiş, X bandında (IEEE tanımı) veya I bandında (NATO tanımlaması) çalışan, Boeing B-29 “Superfortress” uçağı için tasarlanmış bir keşif, seyrüsefer ve bomba atma radarıydı. 1944 yılına kadar Bell Labs, Massachusetts Institute of Technology Radiation Lab ve Western Electric tarafından geliştirilen bu radar, AN/APQ-13'ün öncülüydü.
Radar, B-29’un gövdesinin alt kısmında, iniş takımı arasında bulunan bir radom içinde yer alan bir parabolik anten kullanıyordu. Verici, Western Electric 725A tipi magnetron kullanıyordu.