AN/APG-3
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: Tekening van een AGL (Airborne Gun Layer) radar geïnstalleerd in de staartgeschutkoepel van een grote bommenwerper
Figuur 1: Tekening van een AGL (Airborne Gun Layer) radar geïnstalleerd in de staartgeschutkoepel van een grote bommenwerper
Hersteller:General Electric
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | X-Band |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | 0,5 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 8 000 yards (≙ 7,3 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | ± 11 m; ± 0,25° |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APG-3
De AN/APG-3 functioneerde in X-band als richtradar voor de achterste kanonnen van de Boeing B-29 „Superfortress“ en Convair B-36B „Peacemaker“. De AN/APG-3 radar in de staart kon het doelbereik, de zijwaartse hoek, de elevatiehoek en de hoeksnelheid ten opzichte van de bommenwerper weergeven in het vizierstation van de schutter.
De AN/APG-3 woog minder dan 300 pond (≙ 136 kg) en had een symmetrische paraboolantenne met een diameter van slechts 12 inch (≙ 30,5 cm).
Het werk aan de AN/APG-3 begon eind 1943 en het systeem werd in de zomer van 1944 op de grond getest. Er werd een indicator ontwikkeld die de optische en radarvizieren combineerde in een dubbel vizier. Deze gewijzigde apparaten werden later omgedoopt tot AN/APG-33.
Bron:
- ‘Analysis of the automatic carrier controlled Approach System’, NRL-Report 3687, Washington D.C. May 25, 1950, p. 4