AN/APG-3
Radar birimi, taktik-teknik özellikleri açıklaması
Resim 1: Büyük bir bombardıman uçağının kuyruk top taretine yerleştirilmiş bir AGL (Airborne Gun Layer) radarının çizimi
Resim 1: Büyük bir bombardıman uçağının kuyruk top taretine yerleştirilmiş bir AGL (Airborne Gun Layer) radarının çizimi
Hersteller:General Electric
| Teknik veriler | |
|---|---|
| Çalışma Frekans Aralığı: | X-bandı |
| Darbe Tekrarlama Zamanı: | |
| Darbe Tekrarlama Frekansı: | |
| Gönderim Darbe Genişliği (τ): | 0,5 µs |
| Alım Süresi: | |
| Ölü Süre: | |
| Darbe Gücü: | |
| Ortalama Güç: | |
| Aletli menzil: | 8 000 yards (≙ 7,3 km) |
| Menzil Çözünürlüğü: | |
| Konumlandırma Doğruluğu: | ± 11 m; ± 0,25° |
| Işın demet açısı: | |
| Bir Dönüşteki İsabet Oranı: | |
| Anten Dönüş Adedi: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APG-3
AN/APG-3 X-bandında Boeing B-29 „Superfortress“ ve Convair B-36B „Peacemaker“ uçaklarının arka topları için bir top yönlendirme radarı olarak çalışıyordu. Kuyruktaki AN/APG-3 radarı hedefin menzilini, yan açısını, yükseklik açısını ve bombardıman uçağına göre açısal hızını nişancı görüş istasyonunda gösterebiliyordu.
AN/APG-3 300 pounddan (≙ 136 kg) daha hafifti ve sadece 12 inç (≙ 30,5 cm) çapında simetrik bir parabolik antene sahipti.
AN/APG-3 üzerindeki çalışmalar 1943 sonlarında başladı ve sistem 1944 yazında yerde test edildi. Optik ve radar görüşlerini ikili bir görüşte birleştiren bir gösterge geliştirildi. Bu değiştirilmiş cihazlar daha sonra AN/APG-33 olarak yeniden adlandırıldı.
Kaynak:
- ‘Analysis of the automatic carrier controlled Approach System’, NRL-Report 3687, Washington D.C. May 25, 1950, p. 4