www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Vluchtidentificatie (FID)

Figuur 1: Noors watervliegtuig Junkers JU-52

Figuur 1: Noors watervliegtuig Junkers JU-52

Vluchtidentificatie (FID)

De Flight Identification (FID) is de identificatie waarmee een vlucht in het vliegplan en in de systemen van de luchtverkeersleiding wordt aangeduid. Hiermee kunnen de gegevens die van een radar of transponder worden ontvangen, aan een bepaalde vlucht worden gekoppeld. De FID mag niet worden verward met het officiële registratiekenmerk van het luchtvaartuig: hetzelfde vliegtuig kan voor verschillende vluchten verschillende vluchtidentificaties gebruiken.

Elk geregistreerd burgerluchtvaartuig draagt een officieel registratiekenmerk, dat bestaat uit een nationaliteitskenmerk en een inschrijvingskenmerk. In Duitsland begint dit met D-, gevolgd door vier letters, bijvoorbeeld D-ABCD. In de Verenigde Staten beginnen de registratiekenmerken met N, gevolgd door cijfers en eventueel letters. In Nederland beginnen ze met PH-. Deze kenmerken zijn blijvend op het luchtvaartuig aangebracht en veranderen niet met het vluchtnummer.

In veld 7 van het ICAO-vliegplan wordt de Aircraft Identification ingevuld. Deze bestaat uit maximaal zeven letters en/of cijfers; koppeltekens en spaties zijn niet toegestaan. Bij lijnvluchten wordt doorgaans de drieletterige ICAO-code van de luchtvaartmaatschappij gecombineerd met een vluchtnummer, bijvoorbeeld KLM511, BAW213 of DLH651. De tweeletterige IATA-code, zoals LH voor Lufthansa, is niet hetzelfde als de drieletterige ICAO-code DLH.

Wanneer een vlucht niet over zo'n luchtvaartmaatschappijcode beschikt, kan in plaats daarvan het registratiekenmerk van het luchtvaartuig zonder koppelteken worden gebruikt, bijvoorbeeld DABCD of 4XBCD. De roepnaam die in radiotelefonie wordt gebruikt, hangt met deze identificatie samen, maar hoeft niet letter voor letter te worden uitgesproken. Zo luidt de radiotelefonische roepnaam voor DLH651 Lufthansa 651 en voor BAW213 Speedbird 213.

Een Mode S-transponder kan de Aircraft Identification elektronisch uitzenden. Hiervoor is onder andere het BDS-register 2,0 bestemd. Dit heeft acht tekenposities, hoewel veld 7 van het ICAO-vliegplan slechts zeven tekens toestaat; ongebruikte posities worden met spaties opgevuld. De in de transponder ingestelde identificatie moet overeenkomen met die in het vliegplan. Als er geen vliegplan is, wordt in plaats daarvan het registratiekenmerk van het luchtvaartuig gebruikt. Zo kan de luchtverkeersleiding de ontvangen Mode S-gegevens aan het juiste vliegplan koppelen.

Bronnen: