Radar dziobowy
Rysunek 1: AN/APG-73 Radar kierowania bronią w samolocie F/A-18 „Super Hornet” należącym do Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (© 1995 by Raytheon)
Rysunek 1: AN/APG-73 Radar kierowania bronią w samolocie F/A-18 „Super Hornet” należącym do Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (© 1995 by Raytheon)
Radar dziobowy
Radar dziobowy to zintegrowany z dziobem statku powietrznego aktywny, wielofunkcyjny system radarowy służący do wykrywania, śledzenia i oceny celów znajdujących się w przestrzeni powietrznej przed statkiem powietrznym, a także na ziemi i na morzu. Radar stanowi centralny czujnik awioniki i wspiera wykonywanie zadań taktycznych, obronnych i ofensywnych w samolotach wojskowych, a także w znacznym stopniu przyczynia się do zdolności operacyjnej, przetrwania i bezpieczeństwa misji samolotu. Czasami, w celu odróżnienia od radaru do obserwacji bocznej, nazywany jest również „radarem przednim”. W starszych publikacjach określany jest również bezpośrednio jako „radar ataku”.
W zależności od konstrukcji radar dziobowy posiada kilka trybów pracy, w tym tryby wyszukiwania, śledzenia, mapowania i kierowania ogniem dla operacji powietrze-powietrze, powietrze-ziemia i powietrze-morze. Dodatkowo możliwe jest wyświetlanie warunków pogodowych. Starsze systemy wykorzystują zazwyczaj mechanicznie obracaną symetryczną antenę paraboliczną, której maksymalna średnica jest ograniczona przez dostępną przestrzeń w nosowym radomie. Nowoczesne systemy są często wykonane jako radary fazowane lub AESA i umożliwiają szybkie elektroniczne obracanie wiązki oraz równoległą pracę w kilku trybach.
Również samoloty cywilne są zazwyczaj wyposażone w radar przedni, który jednak służy głównie jako radar nawigacyjny i pogodowy. Jego wyświetlacz służy zazwyczaj również jako część systemu ostrzegania przed kolizją.