Radar nawigacyjny
Rysunek 1: Radar nawigacyjny AN/SPS-64(V)9 na lotniskowcu USS „Theodore Roosevelt” (1990)
Radar nawigacyjny
Radar nawigacyjny jest powszechnie stosowany w lotnictwie i nawigacji morskiej. Służy przede wszystkim do zapewnienia bezpieczeństwa i nawigacji, zwłaszcza w warunkach ograniczonej widoczności, np. w nocy, we mgle lub podczas złej pogody. Wykrywa przeszkody i ukształtowanie terenu, takie jak linie brzegowe, mierzy położenie innych statków powietrznych, pojazdów lub znaków nawigacyjnych w pobliżu i wyświetla te informacje na ekranie, aby pomóc w bezpiecznym sterowaniu statkiem powietrznym lub morskim.
Radary nawigacyjne krótkiego lub średniego zasięgu zazwyczaj działają w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub paśmie I (oznaczenie NATO). Jednak te wysokie częstotliwości są silnie tłumione podczas ulewnego deszczu, dlatego do radarów nawigacyjnych o większym zasięgu stosuje się również pasmo S (IEEE) lub pasmo E/F (NATO), które są mniej podatne na wpływ deszczu.
Radar nawigacyjny w lotnictwie
Wybór pasma częstotliwości ma również wpływ na rozmiar potrzebnej anteny. Dlatego w lotnictwie stosuje się bardzo wysokie częstotliwości, takie jak pasmo X lub pasmo Ku. Często system radaru nawigacyjnego jest zintegrowany z radarem pogodowym. Radary te zazwyczaj działają w trybie sektorowym, zorientowanym w kierunku lotu. Na ekranie wyświetlane są również inne źródła informacji służące do unikania kolizji. Przy dobrej pogodzie te pokładowe radary nawigacyjne i meteorologiczne mogą osiągać zasięg do 250 mil morskich (≙ 460 km). Jednak takie zasięgi są osiągalne głównie w trudnych warunkach pogodowych. Mniejsze obiekty geograficzne nie mogą osiągnąć takich odległości ze względu na ograniczenia energetyczne.
Radar nawigacyjny w nawigacji morskiej
W nawigacji morskiej wysokość anteny nad poziomem morza jest ograniczona do kilkudziesięciu metrów. W rezultacie, ze względu na krzywiznę Ziemi, zasięg instrumentalny jest ograniczony do około 40 mil morskich (≙ 75 km) Ograniczenie to ma również wpływ na wymaganą moc nadawczą, która w przypadku radarów impulsowych wynosi zazwyczaj od 4 do 10 kW. Technologia FMCW pozwala radarom nawigacyjnym działać przy mocy nadawczej poniżej jednego wata. Urządzenia te zazwyczaj obracają się w sposób ciągły i są chronione niewielką kopułą.