www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

AI Mark IV

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: Antena nadawcza AI Mark IV

Rysunek 1: Antena nadawcza AI Mark IV

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 193 MHz
(pasma VHF)
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów: 750 Hz
Szerokość impulsu (τ): 1,3 µs
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 10 kW
Moc średnia: 10 W
Zasięg instrumentalny: 3 NM (≙ 5,5 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania: ± 10%
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

AI Mark IV

AI Mark IV był radarem działającym w paśmie VHF (oznaczenie IEEE) lub w paśmie A (oznaczenie NATO), skierowanym do przodu, służącym do wyszukiwania i zwalczania celów. Był to pierwszy na świecie radar przeznaczony do zastosowań powietrze-powietrze. Amerykańska kopia nosiła nazwę SCR-540 i została wyprodukowana przez Western Electric Inc.

Antena nadawcza była krótką anteną Yagi na dziobie, z dyrektorem, dipolem opadającym jako zasilaniem i metalową powłoką samolotu jako reflektorem. Łącznie były cztery anteny odbiorcze. Dwie anteny odbiorcze po lewej i prawej stronie kadłuba, składające się z dipola składanego z dyrektorem, były używane do pomiaru kąta bocznego. Dwie anteny odbiorcze powyżej i poniżej prawego skrzydła były ćwierćfalowymi dipolami z prętem odbijającym na skrzydłach. Wyświetlanie odbywało się na dwóch wskaźnikach typu „L”, każdy z 3-calową kineskopem, jeden do pomiaru kąta bocznego, drugi obrócony o 90° do pomiaru kąta wysokości.

Radar został opracowany około 1940 roku, mniej więcej w tym samym czasie co ASV Mk. Ⅰ, i był używany tylko przez krótki czas, aż do momentu, gdy gotowe do użycia stały się urządzenia radarowe o znacznie wyższych częstotliwościach, na przykład H2S.

Galeria rysunków AI Mark IV

Rysunek 2: SCR-540 w nocnym myśliwcu Douglas P-70

Rysunek 3: Antena odbiorcza do pomiaru kąta bocznego