SCR-545
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: SCR-545


| Specyfikacja techniczna | ||
|---|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 200 MHz
(pasma VHF) |
3 GHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | ||
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | ||
| Szerokość impulsu (τ): | ||
| Czas odbioru sygnału echa: | ||
| Czas zwrotu: | ||
| Moc impulsowa: | ||
| Moc średnia: | ||
| Zasięg instrumentalny: | 50 000 Yards (≙ 46 km) |
|
| Rozróżnialność w odległości: | ||
| Dokładność / Błąd określania: | ||
| Szerokość wiązki anteny: | ||
| Liczba ech odebranych - sondowań: | ||
| Liczba obrotów anteny radaru: | ||
| MTBCF: | ||
| MTTR: | ||
SCR-545
SCR-545 był dwupasmowym radarem kierowania ogniem, działającym w paśmie VHF i S (oznaczenia IEEE) lub w paśmie A i E/F (oznaczenia NATO). Kanał VHF służył pierwotnie do wczesnego ostrzegania, a kanał pasma S do śledzenia celów. W praktyce jednak oba kanały mogły być wykorzystywane do śledzenia celów.
Kanał VHF wykorzystywał grupę 4 × 4 dipolów przed wspólnym reflektorem kratowym, w środku którego umieszczono reflektor paraboliczny dla kanału pasma S.
SCR-545 został wprowadzony do służby około 1944 roku. Wyprodukowano go tylko w niewielkiej ilości, ponieważ już dostępny SCR-584 oferował lepsze wyniki. Planowano przejęcie przez Wielką Brytanię pod nazwą AA No. 3 Mk.8, ale nie doszło do tego.