www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

ASV

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: Transmitting antenna of the ASV Mk. Ⅰ

Rysunek 1: Transmitting antenna of the ASV Mk. Ⅰ

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 176 MHz
(pasma VHF)
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów: 400 Hz
Szerokość impulsu (τ): 2,6 µs
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 7 kW
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 40 mi (≙ 64 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania: ± 10%
Szerokość wiązki anteny: 150°
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

ASV

ASV był radarem rozpoznawczym dla bombowców patrolowych, działającym w paśmie VHF (oznaczenie IEEE) lub w paśmie A (oznaczenie NATO), o konstrukcji podobnej do radaru okrętowego typu 286. Radar został opracowany około 1940 roku w Wielkiej Brytanii jako ASVC lub ASV Mark Ⅰ. W armii amerykańskiej radar ten otrzymał oznaczenie SCR-521-A i był produkowany przez Western Electric Inc.

Radar wykorzystywał zakrzywiony dipol składany, który dopasowywał się do kadłuba samolotu i wykorzystywał go jako reflektor. Dwie anteny odbiorcze były zamocowane pod skrzydłami. Anteny te zmniejszały maksymalną prędkość samolotu o 5 do 7 węzłów, a antena nadawcza zmniejszała zakres obrotu działek dziobowych. Modernizacja przeprowadzona w 1943 roku została nazwana ASV Mk. Ⅱ lub ASE, a w Stanach Zjednoczonych SCR-521-B. Wykorzystywała ona prostą antenę półfalową z reflektorem jako antenę nadawczą, zamocowaną nad dziobem samolotu. Późniejsze wersje amerykańskie wykorzystywały kompletną antenę Yagi z kilkoma dyrektory, które zmniejszały szerokość diagramu antenowego do 40°. Dzięki lepszemu zyskowi anteny wersja ta miała również większy zasięg, sięgający nawet 60 mil (≙ 97 km) dla wyraźnej linii brzegowej.

Wersje brytyjskie ASVC i ASE zostały zainstalowane w samolotach typu B-17, B-24, PBYS, PBYSA i PBN, a wersje amerykańskie SCR-521 w samolotach typu B-17, B-24, B-25 i B-34.

W połączeniu z systemem zrzutu bomb firmy Norden radar był również wykorzystywany jako pomoc w celowaniu podczas zrzutu z niskiej wysokości. Wyświetlanie odbywało się na powiększonym ekranie wskaźnika typu „B”. Zasięg był tutaj ograniczony do 10 mil. System w tej kombinacji otrzymał oznaczenie AN/APQ-5.

Galeria zdjęć ASV

Rysunek 2: Antena nadawcza ASV Mk. Ⅱ