ASV
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Transmitting antenna of the ASV Mk. Ⅰ
UNITED KINGDOM
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 176 MHz
(pasma VHF) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 400 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 2,6 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 7 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 40 mi (≙ 64 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | ± 10% |
| Szerokość wiązki anteny: | 150° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
ASV
ASV był radarem rozpoznawczym dla bombowców patrolowych, działającym w paśmie VHF (oznaczenie IEEE) lub w paśmie A (oznaczenie NATO), o konstrukcji podobnej do radaru okrętowego typu 286. Radar został opracowany około 1940 roku w Wielkiej Brytanii jako ASVC lub ASV Mark Ⅰ. W armii amerykańskiej radar ten otrzymał oznaczenie SCR-521-A i był produkowany przez Western Electric Inc.
Radar wykorzystywał zakrzywiony dipol składany, który dopasowywał się do kadłuba samolotu i wykorzystywał go jako reflektor. Dwie anteny odbiorcze były zamocowane pod skrzydłami. Anteny te zmniejszały maksymalną prędkość samolotu o 5 do 7 węzłów, a antena nadawcza zmniejszała zakres obrotu działek dziobowych. Modernizacja przeprowadzona w 1943 roku została nazwana ASV Mk. Ⅱ lub ASE, a w Stanach Zjednoczonych SCR-521-B. Wykorzystywała ona prostą antenę półfalową z reflektorem jako antenę nadawczą, zamocowaną nad dziobem samolotu. Późniejsze wersje amerykańskie wykorzystywały kompletną antenę Yagi z kilkoma dyrektory, które zmniejszały szerokość diagramu antenowego do 40°. Dzięki lepszemu zyskowi anteny wersja ta miała również większy zasięg, sięgający nawet 60 mil (≙ 97 km) dla wyraźnej linii brzegowej.
Wersje brytyjskie ASVC i ASE zostały zainstalowane w samolotach typu B-17, B-24, PBYS, PBYSA i PBN, a wersje amerykańskie SCR-521 w samolotach typu B-17, B-24, B-25 i B-34.
W połączeniu z systemem zrzutu bomb firmy Norden radar był również wykorzystywany jako pomoc w celowaniu podczas zrzutu z niskiej wysokości. Wyświetlanie odbywało się na powiększonym ekranie wskaźnika typu „B”. Zasięg był tutaj ograniczony do 10 mil. System w tej kombinacji otrzymał oznaczenie AN/APQ-5.