AN/ASG-18
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/ASG-18 in YF-12A
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 9 350 … 9 400 MHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 980 … 1 020 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,15 lub 0,25 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 130 NM (≙ 250 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/ASG-18
AN/ASG-18 był w pełni koherentnym radarem dopplerowskim działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub I (oznaczenie NATO), opracowanym dla północnoamerykańskiego myśliwca przechwytującego YF-12A. ASG-18 został zainstalowany w wyjątkowo długim nosie samolotu, z przednimi żebrami ściętymi do tyłu, aby pomieścić 40-calową kopułę. Miał on również zapewniać tryb „patrzenia w dół”, ale mógł śledzić tylko jeden cel naraz i zapewniał oświetlenie celu dla półaktywnego naprowadzania pocisków.
ASG-18 posiadał chłodzony cieczą nadajnik składający się z dwóch połączonych szeregowo lamp o fali bieżącej oraz obwodów analogowych do generowania i przetwarzania spójnego sygnału nadajnika o wysokiej częstotliwości powtarzania impulsów. Był wyposażony w oddzielny system wyszukiwania i śledzenia w podczerwieni, który mógł współpracować z radarem. Radar wymagał mocy 40 kVA.
Prace rozwojowe rozpoczęły się w 1954 roku, a prototyp był gotowy do użycia w 1958 roku. Zbudowano tylko trzy egzemplarze, ponieważ prace nad YF-12A zostały anulowane.
