AN/ASG-18
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: AN/ASG-18 in YF-12A
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 9 350 … 9 400 MHz
(X-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 980 … 1 020 Hz |
| Pulsduur (τ): | 0,15 of 0,25 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 130 NM (≙ 250 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/ASG-18
De AN/ASG-18 was een volledig coherente puls-Doppler vuurleidingsradar werkend in X-Band (IEEE aanduiding) of I-Band (NATO aanduiding), ontwikkeld voor de Noord-Amerikaanse YF-12A interceptor. De ASG-18 werd geïnstalleerd in de extreem lange neus van het vliegtuig, waarbij de voorste ribben werden ingekort om plaats te bieden aan de 40-inch koepel. Het was ook bedoeld om een “look-down” modus te bieden, maar kon slechts één doel tegelijk volgen en bood doelverlichting voor de semi-actieve raketgeleiding.
De ASG-18 had een vloeistofgekoelde zender die bestond uit twee in serie geschakelde lopende-golfbuizen en analoge schakelingen om het coherente zendersignaal met hoge pulsherhalingsfrequentie te genereren en te verwerken. Het was uitgerust met een apart infrarood zoek- en volgsysteem dat kon samenwerken met de radar. De radar had een vermogen van 40 kVA nodig.
De ontwikkeling begon in 1954 en het prototype was klaar voor gebruik in 1958. Er werden er slechts drie gebouwd omdat de ontwikkeling van de YF-12A werd geannuleerd.
