5N56 „Shpaga“
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: 5N56 „Shpaga“
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma S |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 819 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | 100 m |
| Szerokość wiązki anteny: | 0,5° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
5N56 „Shpaga“
5N56 „Shpaga“ (cyrylica: 5Н56 „Шпага”, „miecz”) to stacjonarny, w pełni koherentny radar dalekiego zasięgu do rozpoznania i oznaczania celów, działający w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub E/F (oznaczenie NATO) dla kompleksu rakiet obrony powietrznej S-200.
Radar wykorzystuje modulację wewnątrzimpulsową, dzięki czemu charakteryzuje się ponadprzeciętną odpornością na zakłócenia. Antena składa się z parabolicznego reflektora o średnicy 12 metrów. Grupa promienników umożliwia zwiad sektorowy, nawet gdy antena jest nieruchoma.
Radar został opracowany w latach 1961-1974. Przetwarzanie sygnału odbywało się cyfrowo za pomocą komputera z 1 kBajtową pamięcią RAM (pamięć z rdzeniem ferrytowym) i 8 kBajtową pamięcią ROM.