AN/APQ-51
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/APQ-51 w samolocie Vought F7U Cutlass
Sperry Corporation (1910-1986)
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 9 690 … 9 780 MHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 1200 lub 200 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,42 lub 0,66 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 250 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 6 NM (≙ 11 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 4° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APQ-51
AN/APQ-51 był radarem naprowadzania pocisków rakietowych działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub I (oznaczenie NATO) dla pocisków powietrze-powietrze Sparrow I. Chociaż AN/APQ-51 działał w każdych warunkach pogodowych, jego wydajność była bardzo niska, co utrudniało przechwytywanie samolotów średniego i wysokiego zasięgu wyposażonych w elektroniczne środki przeciwdziałania.
Radar był produkowany w latach 1955-1957. Podstawowa wersja APQ-51 nadal wykorzystywała magnetron o stałej częstotliwości. Modernizacja do APQ-51B oferowała już przestrajalny magnetron. Tylko wersja APQ-51C miała użyteczną odporność na zakłócenia.