www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Elektromechanische versterker

Afbeelding 1: Russische EMV „ЭМУ-50“ met 3000 omwentelingen per minuut en een maximaal uitgangsvermogen van 4 kW

Afbeelding 1: Russische EMV „ЭМУ-50“ met 3000 omwentelingen per minuut en een maximaal uitgangsvermogen van 4 kW

Elektromechanische versterker

Een elektromechanische versterker (EMV) is een hoogvermogensversterker, opgebouwd uit een combinatie van een driefasenmotor en een aangepaste wisselstroomgenerator. Met een elektromechanische versterker konden grote belastingen elektrisch op afstand worden bestuurd. Het uitgangsvermogen van een elektromechanische versterker kan oplopen tot enkele tientallen kilowatt, bij een vermogensversterking van 104 tot 105. [1]

De elektromechanische versterker werd ontwikkeld door de elektrotechnisch ingenieur Ernst Alexanderson[2] tijdens de Tweede Wereldoorlog onder de naam Amplidyne (een handelsmerk van General Electric).

De elektromechanische versterker werkt als een geregelde omvormer. Een krachtige aandrijfmotor, uitgevoerd als een driefasige synchrone machine, is star gekoppeld aan een aangepaste wisselstroomgenerator. De motor draait met een constante snelheid. De generator is voorzien van een door gelijkspanning geregelde veldbekrachtiging. Is de bekrachtigingsspanning voor het magnetisch veld in de generator nul, dan ontstaat er geen uitgangsspanning, hoewel de motor op volle snelheid blijft draaien. Met slechts enkele watts vermogen voor het bekrachtigingsveld levert de generator een uitgangsspanning die geschikt is voor een hoge stroombelasting. Als belasting wordt meestal een krachtige elektromotor gebruikt.

Elektromechanische versterkers werden tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt voor de besturing van geschut; in de naoorlogse periode ook in volgsystemen van grote radarantennes. Een dergelijke elektromechanische versterker voor een kleinere secundaire radarantenne (bijvoorbeeld de NRS-12 voor de P-12 ) woog ongeveer 50 kg; voor het volgsysteem van de hoogtezoekradar PRW-13 woog deze eenheid meerdere tonnen. Om de hoge aanloopstromen van de belasting (de aandrijfmotor van de radarantenne) te kunnen leveren en overslingeren te voorkomen, kan ook een terugkoppeling met behulp van een tachogenerator worden toegepast.

Met de beschikbaarheid van halfgeleidercomponenten die eveneens vermogens van meerdere kilowatt kunnen schakelen, hebben elektromechanische versterkers hun betekenis volledig verloren. Bovendien is synchronisatie van de antennes van meerdere radars niet langer noodzakelijk, omdat hun primaire radarinformatie in een computer wordt gecorreleerd. Op de beeldschermen worden steeds vaker alleen nog secundaire gegevens, zoals plots en tracks, weergegeven, die niet langer in realtime beschikbaar zijn.

Bronnen:

  1. E. F. W. Alexanderson, M. A. Edwards, K. K. Bowman: Dynamoelectric Amplifier for Power Control. In: Transactions of the American Institute of Electrical Engineers. Band 59, Nr. 12, 1940, S. 937–939
  2. Patent Nr. US-2 236 984 vom 01.April 1941