www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Obróbka sygnału radiolokacyjnego

Podtrzymywanie śladów radarowych (Track Maintenance)

Potwierdzony ślad radarowy, chwilowa utrata zobrazowania celu i późniejsza utrata śladu
skan n-2
skan n-1
skan n
Ślad potwierdzony,
dołączono zobrazowania
utrata zobrazowania
utrata śladu

Rysunek 1. Potwierdzony ślad, chwilowa utrata zobrazowania celu i zakończenie śledzenia

Potwierdzony ślad radarowy, chwilowa utrata zobrazowania celu i późniejsza utrata śladu
skan n-2
skan n-1
skan n
Ślad potwierdzony, dołączono zobrazowania
utrata zobrazowania
utrata śladu

Rysunek 1. Potwierdzony ślad, chwilowa utrata zobrazowania celu i zakończenie śledzenia

Potwierdzony ślad radarowy, chwilowa utrata zobrazowania celu i późniejsza utrata śladu
skan n-2
skan n-1
skan n
Ślad potwierdzony, dołączono zobrazowania
utrata zobrazowania
utrata śladu

Rysunek 1. Potwierdzony ślad, chwilowa utrata zobrazowania celu i zakończenie śledzenia

Podtrzymywanie śladów radarowych (Track Maintenance)

Podtrzymywanie śladów radarowych (Track Maintenance) oznacza nadzorowanie i kontynuowanie już istniejących śladów podczas automatycznego śledzenia celów radarowych. Po każdym nowym pomiarze radarowym system śledzący musi zdecydować, czy dany ślad można zaktualizować na podstawie nowego zobrazowania radarowego, czy należy go tymczasowo podtrzymywać bez przypisanego pomiaru, czy też trzeba zakończyć jego śledzenie. Celem tych procedur jest możliwie niezawodne kontynuowanie śledzenia rzeczywiście istniejących celów, przy jednoczesnym usuwaniu z systemu śladów, które utraciły ważność.

Jeżeli podczas jednego obrotu anteny nie można przypisać nowego zobrazowania radarowego do istniejącego śladu, nie musi to oznaczać, że cel zniknął. Cel mógł na przykład opuścić obszar wykrywania radaru albo wylądować. Brak zobrazowania może być również spowodowany niekorzystnymi warunkami propagacji fal radiowych, przesłonięciem celu, słabym echem radarowym lub chwilowymi zakłóceniami. Także błędy podczas przypisywania zobrazowań radarowych do istniejących śladów mogą spowodować, że rzeczywiście uzyskany pomiar celu nie zostanie wykorzystany do aktualizacji śladu.

Dlatego utrata pojedynczego zobrazowania zwykle nie wystarcza do natychmiastowego zakończenia potwierdzonego śladu. Zamiast tego ślad można podtrzymywać przez ograniczoną liczbę kolejnych skanów radarowych, przewidując położenie celu na podstawie ostatniego oszacowanego stanu jego ruchu. Takie tymczasowe kontynuowanie śledzenia bez nowego przypisanego pomiaru nazywa się Coasting, czyli predykcyjnym podtrzymywaniem śladu. Umożliwia ono wznowienie aktualizacji śladu po krótkotrwałej przerwie w pomiarach, gdy tylko ponownie zostanie wykryte odpowiednie zobrazowanie radarowe.

Podczas predykcyjnego podtrzymywania śladu stan ruchu celu jest nadal przewidywany za pomocą filtru śledzącego. Ponieważ jednak nie jest dostępny nowy pomiar umożliwiający korekcję, niepewność oszacowanego położenia celu na ogół wzrasta. W przypadku zastosowania filtru Kalmana niepewność ta jest opisywana przez macierz kowariancji estymacji stanu, propagowaną w kolejnych etapach predykcji. Wraz z wydłużaniem się przerwy w pomiarach prognoza staje się zatem coraz mniej wiarygodna. Szybkość wzrostu niepewności zależy przede wszystkim od zastosowanego modelu ruchu oraz przyjętych założeń dotyczących niepewności ruchu celu.

Decyzja o kontynuowaniu śledzenia

Do podjęcia decyzji, czy należy kontynuować dany ślad, czy zakończyć jego śledzenie, można stosować różne kryteria. Proste systemy śledzenia radarowego wykorzystują stałe reguły dotyczące liczby kolejnych utraconych zobrazowań lub liczby brakujących pomiarów w określonym przedziale czasu. Bardziej zaawansowane systemy uwzględniają dodatkowo oszacowaną jakość śladu, niepewność prognozy położenia oraz prawdopodobieństwo wykrycia celu w danych warunkach.

Do powszechnie stosowanych metod podejmowania decyzji należą:

Wybór metody oraz jej wartości progowych zależy od właściwości radaru i wymagań dotyczących śledzenia celów. Zbyt szybkie kończenie śledzenia powoduje utratę śladów nawet podczas krótkotrwałych przerw w pomiarach. Jeżeli natomiast ślady są podtrzymywane zbyt długo bez nowych pomiarów, w systemie mogą pozostawać nieaktualne lub błędne informacje o celach. Zwiększa się również ryzyko, że później otrzymane zobrazowania zostaną przypisane do niewłaściwego śladu. Podtrzymywanie śladów musi zatem zapewniać odpowiedni kompromis pomiędzy ciągłością śledzenia celów a terminowym usuwaniem nieważnych śladów.

Kontynuowanie i zakończenie śledzenia

Jeżeli po jednym lub kilku skanach bez przypisanego pomiaru ponownie zostanie wykryte odpowiednie zobrazowanie radarowe, ślad można zaktualizować na podstawie tego pomiaru. Filtr śledzący koryguje wówczas przewidywany stan ruchu i wykorzystuje zaktualizowaną estymację do kolejnej prognozy położenia. Dzięki temu śledzenie celu może być kontynuowane bez konieczności tworzenia nowego śladu poprzez inicjację śladu.

W graficznej prezentacji historii śladu (Track History) brakującą pozycję pomiarową można zastąpić położeniem celu przewidywanym dla danej chwili. Pozwala to zachować widoczną ciągłość czasową oszacowanego ruchu celu. Takie położenie stanowi jednak jedynie obliczoną wartość zastępczą i nie może być traktowane jako rzeczywiście zmierzone zobrazowanie radarowe. W szczególności nie wolno wykorzystywać go jako dodatkowego, niezależnego pomiaru radarowego do korekcji filtru śledzącego bez odpowiedniego uwzględnienia związanej z nim niepewności.

Jeżeli natomiast ślad nie może zostać wiarygodnie zaktualizowany w dopuszczalnym czasie lub w ustalonej liczbie skanów radarowych, jego śledzenie zostaje zakończone. Ślad przestaje być oznaczany jako aktualnie śledzony cel, a powiązane z nim dane są usuwane lub przechowywane do późniejszej analizy zgodnie z wymaganiami systemu radarowego. Jeżeli ten sam cel zostanie ponownie wykryty w późniejszym czasie, może być konieczne utworzenie nowego śladu poprzez ponowną inicjację. Zakończenie śledzenia oznacza zatem przede wszystkim, że automatyczne śledzenie celu nie może być już wiarygodnie kontynuowane. Nie stanowi ono pewnego dowodu, że cel rzeczywiście opuścił obszar wykrywania radaru.