Controle en meting van een STC-curve in de radarontvanger
Afbeelding 1: Verschillende STC-curven (vermenigvuldigd met verschillende factoren, zodat de maximale versterking vanaf 40 km is ingesteld)
Afbeelding 1: Verschillende STC-curven (vermenigvuldigd met verschillende factoren, zodat de maximale versterking vanaf 40 km is ingesteld)
Controle en meting van een STC-curve in de radarontvanger
De STC-curve geeft het tijdsverloop weer van een regelspanning die in het hoogfrequente deel van een radarontvanger de versterking tijdsafhankelijk regelt. Als deze versterkingsregeling niet werkt, kan dit leiden tot verlies van doelen op korte afstand, omdat vaste doelen de ontvanger dan al oversturen.
Bij een grotendeels digitale ontvanger is dit een van de weinige metingen die nog analoog met een oscilloscoop kunnen worden uitgevoerd. Voorwaarde is dat deze regelspanning ook via een meetaansluiting toegankelijk is. Op de oscilloscoop kan zowel externe als interne synchronisatie worden gebruikt. Op de oscilloscoop moet, afhankelijk van het radartoestel, een spanningsverloop zichtbaar zijn zoals bij de laad- of ontlaadcurve van een condensator, afhankelijk van of deze regeling als extra versterking of als verzwakking moet werken. Bij sommige radars kan de functie van de STC-curve worden omgeschakeld, waardoor het verloop van de spanningscurve verandert. Theoretisch zou het verloop van de curve ongeveer met een vierde-machtswortelfunctie moeten overeenkomen, hetgeen uit de basisradarvergelijking volgt. Afhankelijk van de invloed van storende vaste doelen op korte afstand kan de vorm echter variëren van het verloop van een vierkantswortelfunctie tot dat van een zevendemachtswortelfunctie. Bij zeer sterke vaste doelen heeft de vierkantswortelfunctie de voorkeur. De zevendemachtswortelfunctie zou tot gevolg hebben dat alleen de directe inkoppeling van de zendpuls in het ontvangstpad wordt verzwakt.
Controle met een testsignaal
De aanwezigheid van een regelspanning met een STC-curve betekent nog niet dat deze regeling ook werkelijk functioneert. Het regelelement (regelbare versterker of geregeld verzwakkingsnetwerk met PIN-diodes) zou idealiter direct na de ruisarme voorversterker moeten werken.
Om dit te controleren kan met een signaalgenerator een testsignaal in het ontvangstpad worden ingevoerd. Dit testsignaal moet in afstand instelbaar zijn. Eerst wordt het op een afstand van ongeveer 40 km ingesteld en wordt het niveau zo geregeld, dat het een goed zichtbaar, maar niet te sterk doelsignaal vormt. Vervolgens wordt dit testsignaal naar een kortere afstand verschoven en zou het bij ingeschakelde STC op een bepaald moment niet meer weergegeven mogen worden.
Deze paren meetwaarden: de afstand waarop het testdoel verdwijnt en het op de signaalgenerator ingestelde vermogensniveau, kunnen in een diagram worden uitgezet en zouden bij meerdere verschillende paren meetwaarden een STC-curve moeten opleveren die lijkt op een van de curven in afbeelding 1. Als een dergelijk diagram wordt verkregen, werkt het STC-circuit.