www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Lotniczy radar skanujący

Geometria radaru kosmicznego

Rysunek 1: Układy współrzędnych radaru kosmicznego

Rysunek 1: Układy współrzędnych radaru kosmicznego

Geometria radaru kosmicznego

Geometrię radaru kosmicznego określają trzy różne kartezjańskie układy współrzędnych.

Jednym z nich jest inercjalny układ współrzędnych (xI; yI; zI ), którego początek znajduje się w środku Ziemi, a oś zI przebiega wzdłuż osi obrotu Ziemi. W tym układzie współrzędnych Ziemia obraca się, a satelita radarowy porusza się wokół niej po orbicie eliptycznej zgodnie z prawami Keplera. Jego okres obiegu wynosi T.
 

Drugi układ współrzędnych (xE; yE; zE ) wykorzystuje ten sam początek. Orientacja osi zE jest identyczna z orientacją osi zI. Ten układ współrzędnych jest jednak związany z obrotem Ziemi i obraca się z prędkością kątową ωE. Każdy punkt powierzchni Ziemi zajmuje w tym układzie współrzędnych stałe położenie, które za pomocą kierunku i odległości od początku tworzy wektor pE. Wartość odległości od środka Ziemi wynosi ρE. W tym układzie współrzędnych satelita radarowy opisuje falistą trajektorię. Dopiero po dużej liczbie okrążeń Ziemi satelita ponownie znajduje się nad tym samym punktem powierzchni Ziemi.
 

Rysunek 2: Falista trajektoria satelity nad powierzchnią Ziemi

Rysunek 2: Falista trajektoria satelity nad powierzchnią Ziemi

Trzeci układ współrzędnych (xA; yA; zA ) ma swój początek w środku fazowym anteny radarowej. W tym układzie współrzędnych radar mierzy kierunek i odległość obiektów odbijających. Współrzędna zA jest skierowana w tym samym kierunku co chwilowy wektor RE(T). Współrzędna xA jest prostopadła do wektora prędkości stycznej satelity. W tym kierunku radar mierzy czas propagacji sygnałów echa i na jego podstawie oblicza odległość (range). Współrzędna yA leży na stycznej do toru ruchu, a wynik pomiaru w tym kierunku określa się jako azymut (lub cross-range) (zob. lotniczy radar obserwacji bocznej (SLAR).