www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

AN/CPS-7

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 106 MHz
(pasma VHF)
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów:  
Szerokość impulsu (τ):  
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa:  
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 384 400 km
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

AN/CPS-7

AN/CPS-7 był eksperymentalnym radarem rozpoznawczym dalekiego zasięgu, działającym w paśmie VHF (oznaczenie IEEE) lub w paśmie A5 (oznaczenie NATO). Miał on działać na zasadzie radaru z falą ciągłą modulowaną częstotliwością i wykorzystywał dwie anteny AN-148/SCR-270 z radaru SCR-270 na maszcie kratowym o wysokości około 130 metrów, znanym jako „maszt Armstronga”, który do dziś stoi w Alpine (New Jersey, USA).

Radar został wykorzystany niezgodnie z przeznaczeniem w projekcie Diana, w ramach którego jako pierwszy na świecie odebrał sygnał echa z Księżyca. Kluczowe znaczenie miał opracowany w tym celu przez Edwina Howarda Armstronga i Fredericka Brittona Llewellyna wąskopasmowy i bardzo czuły odbiornik. Wykorzystano do tego sygnał nadawczy o długości 0,25 sekundy, a sygnał echa oczekiwano dopiero po 2,5 sekundach. W tamtych czasach przełącznik nadawania/odbioru można było jeszcze obsługiwać ręcznie.