SCR-615
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: SCR-615
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 2 800 MHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 775 … 825 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 1 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 600 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 65 mi (≙ 105 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | 180 m |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 3° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SCR-615
SCR-615 był radarem naprowadzającym samoloty myśliwskie, działającym w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub paśmie E (oznaczenie NATO), który mógł mierzyć odległość, kąt boczny i kąt elewacji.
Sygnały echa były wyświetlane na dwóch wskaźnikach typu „A” i jednym wskaźniku typu „P”. Jednak jego symetryczny diagram antenowy, który był wąski zarówno w poziomie, jak i w pionie, sprawiał, że nie nadawał się on do poszukiwania celów w ramach rozpoznania przestrzeni powietrznej. W wielu przypadkach był on używany obok innych radarów naprowadzających myśliwce, aby w kącie elewacji 1° być wykorzystywanym wyłącznie do wykrywania celów lecących nisko.
W okresie powojennym radar był również wykorzystywany jako eksperymentalny radar opadów, pomimo zbyt słabej rozdzielczości kątowej do tego zastosowania.