ASC-1
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: ASC-1 in PB2Y-3
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 3 GHz
(S-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 90 mi (≙ 145 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | ± 3% |
| Bundelbreedte: | 6° |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
ASC-1
De ASC-1 (latere varianten werden SCR-517 genoemd) was een luchtondersteunde verkenningsradar die werkte in de S-band (IEEE-aanduiding) of in de E/F-band (NAVO-aanduiding) en bedoeld was voor installatie in patrouillebommenwerpers. De antenne, de zender en de ontvanger bevonden zich in een cockpit op de romp van het vliegtuig. De ASC-1 en de modificatie SCR-517-B maakten gebruik van een PPI-scope met 360° rondzicht. De SCR-517-A en SCR-517-C waren uitgerust met een B-scope en werden gebruikt in een 180°-sector-modus.
De ASC-1 werd in de tweede helft van 1942 in de PB2Y-3 geïnstalleerd. De SCR-517-A en de SCR-517-C werden geïnstalleerd in de vliegtuigen B-17, B-18, B-25 en B-34, de SCR-517-B in de B-24.