ASC-1
Radar birimi, taktik-teknik özellikleri açıklaması
Resim 1: ASC-1 in PB2Y-3
| Teknik veriler | |
|---|---|
| Çalışma Frekans Aralığı: | 3 GHz
(S-bandı) |
| Darbe Tekrarlama Zamanı: | |
| Darbe Tekrarlama Frekansı: | |
| Gönderim Darbe Genişliği (τ): | |
| Alım Süresi: | |
| Ölü Süre: | |
| Darbe Gücü: | |
| Ortalama Güç: | |
| Aletli menzil: | 90 mi (≙ 145 km) |
| Menzil Çözünürlüğü: | |
| Konumlandırma Doğruluğu: | ± 3% |
| Işın demet açısı: | 6° |
| Bir Dönüşteki İsabet Oranı: | |
| Anten Dönüş Adedi: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
ASC-1
ASC-1 (daha sonraki varyantları SCR-517 olarak adlandırılmıştır), S bandında (IEEE tanımı) veya E/F bandında (NATO tanımı) çalışan, devriye bombardıman uçaklarına monte edilmek üzere tasarlanmış hava destekli bir keşif radarıydı. Anten, verici ve alıcı, uçak gövdesindeki bir kokpitte bulunuyordu. ASC-1 ve SCR-517-B modifikasyonu, 360° panoramik görüşe sahip bir PPI-ekran kullanıyordu. SCR-517-A ve SCR-517-C, bir B-ekran ile donatılmıştı ve 180° sektör modunda kullanılıyordu.
ASC-1, 1942’nin ikinci yarısında PB2Y-3’e takıldı. SCR-517-A ve SCR-517-C, B-17, B-18, B-25 ve B-34 uçaklarına, SCR-517-B ise B-24’e takıldı.