AN/APG-64
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | X-Band |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 7 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 90 NM (≙ 275 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APG-64
De AN/APG-64 was een multifunctionele radar die werkte in de X-band (IEEE-aanduiding) of in de I-band (NAVO-aanduiding) en die in 1973 was bedoeld voor het Amerikaanse gevechtsvliegtuig F-15N-PHX Seagle, een geplande versie voor de marine. Het was een sterk verbeterde AN/APG-63 met een hoger zendvermogen en een Track While Scan (TWS)-modus. Uiterlijk waren beide radars nauwelijks van elkaar te onderscheiden.
In de zender werd een klystron als versterker gebruikt. Een geïntegreerde continugolfradar maakte het mogelijk om doelen te verlichten en tegelijkertijd 4 tot 6 semi-actief/actief gestuurde AIM-54 Phoenix-raketten te besturen.
Er werden slechts enkele prototypes gebouwd. De radar is nooit in gebruik genomen, omdat het F-15N-project werd afgewezen. In plaats daarvan werd om prijsredenen de Grumman F-14 Tomcat gemoderniseerd.
