www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

Blue Vixen

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: Blue Vixen

Rysunek 1: Blue Vixen

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: pasma X
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów:  
Szerokość impulsu (τ):  
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa:  
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 160 NM (≙ 296 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

Blue Vixen

Blue Vixen (oznaczenie w armii brytyjskiej: ARI 50019) był lekkim, w pełni koherentnym radarem wielofunkcyjnym pracującym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub paśmie I (oznaczenie NATO), przeznaczonym do nadzoru powietrznego i naziemnego, wykrywania celów i zwalczania celów. Służył jako główny czujnik na pokładzie samolotu Sea Harrier F/A Mk 2 brytyjskiej Royal Navy.

Wzmacniacz mocy nadajnika wykorzystuje lampa o fali bieżącej. Antena składała się z mechanicznie obracanej płaskiej anteny szczelinowej o średnicy 60 cm. Obejmuje ona ± 70° w azymucie i ± 60° w elewacji.

Pierwszy radar został dostarczony w 1991 roku. Zastąpił on przestarzały radar Blue Fox.