AN/APS-120
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: E2C z rotodomem APA-171 radaru AN/APS-120.
Hersteller:General Electric
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma UHF) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 298 … 303,5 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 12,8 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 1 MW |
| Moc średnia: | 3,8 kW |
| Zasięg instrumentalny: | 200 NM (≙ 370 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 6,6° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 6 min⁻¹ |
| MTBCF: | 18 h |
| MTTR: | 8 h |
AN/APS-120
AN/APS-120 był powietrznym impulsowym dopplerowskim radarem rozpoznawczym dalekiego zasięgu działającym w paśmie UHF, używanym w samolotach E2B i E2C Hawkeye firmy Northrop-Grumman jako radar wczesnego ostrzegania.
Schemat blokowy radaru jest identyczny z jego poprzednikami AN/APS-96 i AN/APS-111 (XN-1). Antena znajdowała się w obrotowej kopule nad kadłubem samolotu o średnicy 7 stóp (≙ 2,13 m) i wysokości 2,5 stopy (≙ 0,76 m). Składał się on z grupy poziomo spolaryzowanych anten Yagi połączonych jako antena monopulsowa. W pełni koherentny i stabilizowany krystalicznie nadajnik wykorzystywał koncentryczny amplitron jako wzmacniacz mocy. W przetwarzaniu sygnału radarowego zastosowano kompresję impulsów do czasu trwania 0,2 µs.
Radar AN/APS-120 został uruchomiony w 1970 roku i zastąpiony przez AN/APS-125 w 1976 roku.
Źródło:
- D.F. Hemenway, B.N. Navid, “Reliability of Naval Radar Systems”, NAVAL RESEARCH LABORATORY, Washington, D.C., 1978