AN/APS-111
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: E2B z rotodomem AN/APS-111
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 400 … 450 MHz
(pasma UHF) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 300 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 13 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 1 MW |
| Moc średnia: | 3 900 W |
| Zasięg instrumentalny: | 250 NM (≙ 460 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | 30 m |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 7° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 6 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APS-111
AN/APS-111 był w pełni koherentnym radarem wczesnego ostrzegania działającym w paśmie UHF. Był on modyfikacją AN/APS-96 i zapewniał lepsze wykrywanie zbliżających się samolotów oraz redukował zakłócenia stałych celów. Przetwarzanie sygnału radarowego pozwalało na kompresję impulsów do długości 0,2 µs.
AN/APS-111 był używany w latach 1965-1967. Nie był produkowany seryjnie, ale służył jako typ testowy dla AN/APS-120, który był używany w samolotach rozpoznawczych E2C firmy Northrop Grumman.