www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

ST-67

Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken

Figuur 1: ST-67 „Salyut“

Figuur 1: ST-67 „Salyut“

Specificaties
Frequentie: L-Band
Pulsherhalingstijd (PRT):  
Pulsherhalingsfrequentie (PRF):  
Pulsduur (τ):  
Ontvangsttijd:  
Dode tijd:  
Piekvermogen:  
Gemiddeld vermogen: 15 kW
Instrumenteerbare reikwijdte: 340 NM (≙ 630 km)
Afstandsresolutie:  
Nauwkeurigheidsgraad:  
Bundelbreedte:  
hits per scan:  
Rotatiesnelheid:  
MTBCF:  
MTTR:  

ST-67

De ST-67 „Salyut“ (Russische aanduiding: 5N69, Cyrillisch: СТ-67, 5Н69, «Салют») is een langeafstands 3D-verkenningsradar voor gebruik in de L-band, die midden jaren 70 werd opgenomen in de bewapening van de Sovjetstrijdkrachten.

De antenne bestond uit twee parabolische reflectoren met een groot oppervlak en een enkele kromming die 180° uit elkaar waren geplaatst om een hoge gegevensvernieuwingssnelheid te bereiken, zelfs bij lage rotatiesnelheden. De voeding van de antennes maakte gebruik van het principe van frequentie-afhankelijke beam sweeping. Een secundaire radar van het type NRZ-1P was geïntegreerd. Het roterende deel van de antenne woog ongeveer 17 ton.

Vanwege het lawaai dat tijdens de rotatie werd gegenereerd, kreeg de radar de bijnaam „strategische ventilator“.