www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

Dunay-3

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: Dunay-3 receiver site
(55°29'31.0" N   36°40'49.0" E)

Rysunek 1: Dunay-3 receiver site
(55°29'31.0" N   36°40'49.0" E)

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 388 … 429 MHz
(pasma UHF)
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów:  
Szerokość impulsu (τ):  
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 3 MW
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 1 350 NM (≙ 2 500 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

Dunay-3

Dunay-3 był radarem wczesnego ostrzegania działającym w paśmie UHF (oznaczenie IEEE) lub paśmie C (oznaczenie NATO), zlokalizowanym około 60 km na zachód-południowy zachód od Moskwy.

Dunay-3 składał się z oddzielnych budynków odbiorczego i nadawczego, oddalonych od siebie o 2,5 km. Nadajnik obejmował sektor (w przybliżeniu północ i południe) i dysponował anteną typu phased array o długości 200 metrów i wysokości 30 metrów. Odbiornik był budynkiem o wymiarach 100 × 100 m, w którym mieściły się dwa pasywne, sterowane elektronicznie systemy radarowe oraz centrum dowodzenia i kontroli systemu obrony przeciwrakietowej A-35 (system ABM).

Dunay-3 był udoskonaloną wersją Dunay-2 w Kubince pod Moskwą i został uruchomiony na próbę w 1968 roku. Po gruntownej modernizacji w 1978 roku został wprowadzony do służby pod nazwą „Dunay-3M” jako część ulepszonego systemu ABM A-35M. Dunay-3M działał do czasu katastrofalnego pożaru anteny odbiorczej, który miał miejsce 8 maja 1988 roku.