Millstone Hill Radar
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Millstone Hill Radar

| Specyfikacja techniczna | ||
|---|---|---|
| initial | update | |
| Pasmo częstotliwości: | 440,2 MHz
(pasma UHF) |
1 295 MHz
(pasma L) |
| Okres powtarzania impulsów: | ||
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 40 Hz | |
| Szerokość impulsu (τ): | 1 ms | |
| Czas odbioru sygnału echa: | ||
| Czas zwrotu: | ||
| Moc impulsowa: | 5 MW | 3 MW |
| Moc średnia: | 120 kW | |
| Zasięg instrumentalny: | 1 000 km | |
| Rozróżnialność w odległości: | ||
| Dokładność / Błąd określania: | 5 m; 0,01° | |
| Szerokość wiązki anteny: | 0,6° | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | ||
| Liczba obrotów anteny radaru: | ||
| MTBCF: | ||
| MTTR: | ||
Millstone Hill Radar
Radar Millstone Hill (MHR) to duży radar śledzący cele (o średnicy 25,6 m), działający w paśmie UHF (później w paśmie L), zlokalizowany w Millstone Hill w Westford w stanie Massachusetts. Stanowi on ważny element sieci nadzoru kosmicznego (SSN) i jest wykorzystywany zarówno do monitorowania orbity okołoziemskiej, jak i do dalekiego zasięgu obserwacji przestrzeni kosmicznej. MHR nie należy mylić z innym radarem w tej samej lokalizacji, który czasami jest również nazywany radarem Millstone Hill (a dokładniej: „Millstone Hill Incoherent Scatter Radar” lub „MHR ISR”), który posiada stałą antenę paraboliczną o średnicy 67 m, skierowaną w zenit, oraz antenę o średnicy 46 m, obrotową i odchylaną we wszystkich kierunkach. Oba radary są obsługiwane przez MIT Haystack Observatory Atmospheric Sciences Group.
Radar Millstone Hill został zbudowany w 1956 roku jako radar UHF, prototyp dla kolejnych systemów radarowych BMEWS. Służył jako model rozwojowy dla urządzeń radarowych AN/FPS-49, AN/FPS-49A, i AN/FPS-92, z których wszystkie były wykorzystywane w systemie BMEWS. 5 października 1957 r. wykrył on radzieckiego satelitę Sputnik Ⅰ, zaledwie dzień po jego wystrzeleniu. W 1965 roku MHR został przebudowany na radar działający w paśmie L z nowym nadajnikiem i nową anteną o tej samej średnicy oraz zasilaniem monopulsowym z 12 rogami. Stary nadajnik UHF służy teraz do „MHR ISR”.