Dunay-3
Radar birimi, taktik-teknik özellikleri açıklaması
Resim 1: Dunay-3 receiver site
(55°29’31.0" N 36°40’49.0" E)
former Soviet Union
| Teknik veriler | |
|---|---|
| Çalışma Frekans Aralığı: | 388 … 429 MHz
(UHF-bandı) |
| Darbe Tekrarlama Zamanı: | |
| Darbe Tekrarlama Frekansı: | |
| Gönderim Darbe Genişliği (τ): | |
| Alım Süresi: | |
| Ölü Süre: | |
| Darbe Gücü: | 3 MW |
| Ortalama Güç: | |
| Aletli menzil: | 1 350 NM (≙ 2 500 km) |
| Menzil Çözünürlüğü: | |
| Konumlandırma Doğruluğu: | |
| Işın demet açısı: | |
| Bir Dönüşteki İsabet Oranı: | |
| Anten Dönüş Adedi: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Dunay-3
Dunay-3, Moskova'nın yaklaşık 60 km batı-güneybatısında bulunan ve UHF bandında (IEEE tanımı) veya C bandında (NATO tanımı) çalışan bir erken uyarı radarıydı.
Dunay-3, birbirinden 2,5 kilometre uzaklıkta bulunan ayrı alıcı ve verici binalarından oluşuyordu. Verici, bir sektörü (yaklaşık olarak kuzey ve güney) kapsıyordu ve 200 metre uzunluğunda ve 30 metre yüksekliğinde bir fazlı dizi antenine sahipti. Alıcı, iki pasif elektronik kontrollü radar sistemi ile A-35 füze savunma sistemi (ABM sistemi) için komuta ve kontrol merkezinin yer aldığı 100 × 100 m büyüklüğünde bir binaydı.
Dunay-3, Moskova'nın Kubinka kentindeki Dunay-2'nin geliştirilmiş bir versiyonuydu ve 1968'de deneme amaçlı olarak hizmete girdi. 1978'de kapsamlı bir modernizasyonun ardından, “Dunay-3M” adı altında, geliştirilmiş A-35M ABM sisteminin bir parçası olarak hizmete girdi. Dunay-3M, 8 Mayıs 1988'de alıcı anteninde meydana gelen yıkıcı bir yangına kadar hizmet verdi.