Dunay-3
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: Dunay-3 receiver site
(55°29'31.0" N 36°40'49.0" E)
former Soviet Union
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 388 … 429 MHz
(UHF-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 3 MW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 1 350 NM (≙ 2 500 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Dunay-3
De Dunay-3 was een vroegtijdige waarschuwingsradar die werkte in de UHF-band (IEEE-benaming) of de C-band (NAVO-benaming), ongeveer 60 km ten westen-zuidwesten van Moskou.
De Dunay-3 bestond uit aparte ontvangst- en zendgebouwen, die 2,5 kilometer van elkaar verwijderd lagen. De zender bestreek een sector (ongeveer noord en zuid) en beschikte over een 200 meter lange en 30 meter hoge phased-array-antenne. De ontvanger was een gebouw van 100 × 100 m, waarin twee passieve, elektronisch gestuurde radarsystemen en het commando- en controlecentrum voor het A-35-raketafweersysteem (ABM-systeem) waren ondergebracht.
Dunay-3 was een doorontwikkeling van de Dunay-2 in Kubinka, Moskou, en werd in 1968 op proef in gebruik genomen. Na een uitgebreide modernisering in 1978 werd het onder de naam „Dunay-3M” in dienst gesteld als onderdeel van het verbeterde A-35M-ABM-systeem. De Dunay-3M was in gebruik tot een verwoestende brand in de ontvangstantenne op 8 mei 1988.