Anten çeşitliliği ile çalışma
Anten çeşitliliği ile çalışma
Anten çeşitliliği ile çalışma, tek bir transponder için uçağın üst ve alt kısmına yerleştirilmiş iki antenin kullanıldığı özel bir yöntemdir. Amaç, sinyalin uçak gövdesi (veya uçak yapısı) tarafından gölgelenmesini önlemektir. Bu teknoloji, geliştiricisinin adından dolayı Hartlobe Sistemi olarak da bilinmektedir.[1]
Her iki anten basitçe paralel bağlanacak olursa, sinyal yayılma sürelerindeki farklılıklar nedeniyle ters fazlı alım meydana gelebilir ve sinyal yıkıcı girişim sonucu yok olabilir; bu da transponderin cevap vermesini engeller. Böyle bir durumda uçak yanlışlıkla düşman olarak tanımlanabilir ve saldırıya uğrayabilir. Bu nedenle antenler transpondere yalnızca sırayla bağlanmalıdır. Böylece her yöne alım sağlanır, ancak tespit olasılığı yarıya düşer.
Bu sorun, anten çeşitliliğine sahip bir transponder kullanılarak çözülür. Bu yapıda her iki anten de bağımsız bir gönderme/alma anahtarına (dupleksör) ve bağımsız bir alıcıya sahiptir. Ancak video sinyali seviyesinde bir karşılaştırıcı hangi antenin daha güçlü sinyal aldığını belirler. Açıkça, bu anten sorgulayıcıya doğru daha elverişli yayılım koşullarına sahip olduğundan, cevap sinyalinin gönderilmesi için de aynı anten kullanılır.
Kaynak:
- Gerald E. Hart, et al, “The Hartlobe Airborne Dual Antenna System for IFF, Part 1 - Mark X (SIF) System”, NRL Report 6401, Naval Research Lab., Washington, D. C., 18 Oct. 1966 (Unclassified).
Yazar: Christian Wolff, Almanca metinden çeviri: Zafer Yener