Wat is een gebalanceerde duplexer?
„Gebalanceerde duplexer“
De „gebalanceerde duplexer“ is een zend-ontvangschakelaar, die is ontwikkeld voor breedbandige radarsystemen met golfgeleiderverbindingen naar de antenne. Deze duplexer heeft een zeer grote bandbreedte, die in de praktijk alleen wordt begrensd door de afsnijfrequenties van de golfgeleiders. Radarsystemen die met meerdere, relatief ver uit elkaar liggende frequenties werken (frequentiediversiteit en/of frequentieagiliteit), hebben dergelijke breedbandige systemen nodig.
Zend-ontvangschakelaars die werken met leidingsecties van λ/4, zoals de „aftakduplexer“, hebben juist door deze frequentieafhankelijkheid slechts een kleine bandbreedte, omdat de leidinglengte overeenkomt met een kwart van de golflengte. In feite zijn ze slechts geschikt voor één enkele werkfrequentie. Vanuit het oogpunt van storingsbestendigheid is een dergelijke beperking ongunstig.
Funktionsweise
Bild 1: Prinzip einer Sende- Empfangsweiche mit −3 dB/90° - Hohlleiterrichtkopplern
Bild 1: Prinzip einer Sende- Empfangsweiche mit −3 dB/90° - Hohlleiter-Richtkopplern
Werking
Afbeelding 1: Principe van een zend-ontvangschakelaar met golfgeleiderrichtkoppelaars van −3 dB/90°
Afbeelding 1: Principe van een zend-ontvangschakelaar met golfgeleiderrichtkoppelaars van −3 dB/90°
Werking
De „gebalanceerde duplexer“ werkt met golfgeleiderrichtkoppelaars van −3 dB/90° volgens het volgende principe:
- de zendenergie wordt in de spleetkoppelaar in twee gelijke delen verdeeld;
- het deel dat door de spleet gaat, ondergaat een faseverschuiving van 90°;
- beide vermogensdelen zorgen ervoor dat de TR-buis ontsteekt;
- de zendenergie wordt gereflecteerd aan deze sterke misaanpassing die door de kortsluiting ontstaat;
- de energie wordt opnieuw in de spleetkoppelaar verdeeld;
- het deel dat door de spleet gaat, ondergaat nogmaals een faseverschuiving van 90°;
- de twee delen in de richting van de zender hebben nu een faseverschil van 180° en heffen elkaar vrijwel volledig op;
- de twee delen in de richting van de antenne zijn in fase en tellen weer op tot het volledige vermogen.
Bij ontvangst zijn de gasontladingsbuizen gedoofd en kan de ontvangen energie naar de ontvanger worden geleid. Na het passeren van de twee spleetkoppelaars en de daaropvolgende optelling wordt de ontvangen energie theoretisch ten minste verzwakt met het deel dat door misaanpassingen in de afsluitbelasting terechtkomt (0,5 … 1,5 dB).
Waarvoor dient de afsluitbelasting in de duplexer?
Afsluitbelasting (dummybelasting)
Wanneer de gasontladingsbuizen niet zijn ontstoken, wordt het volledige zendvermogen naar de afsluitbelasting geleid. Deze ongewenste weg kan verschillende oorzaken hebben:
Afbeelding 2: Ongewenste weg van het vermogen wanneer de gasontladingsbuizen niet ontsteken.
- De gasontladingsbuizen ontsteken niet onmiddellijk. Ze reageren relatief traag en hebben, afhankelijk van het type, bijvoorbeeld 10 nanoseconden nodig voordat hun inwendige weerstand een waarde bereikt die een vrijwel volledige reflectie veroorzaakt. Bij een zendimpulsduur van 1 µs komen deze 10 ns overeen met ongeveer 1% van de totale impulsenergie.
- De gasontladingsbuizen kunnen geen bescherming van 100% bieden. Wanneer ze ontsteken, is hun inwendige weerstand niet gelijk aan nul, maar bedraagt deze nog steeds een fractie van 1 Ω. Een deel van het vermogen wordt dus toch doorgelaten, hoewel het bijvoorbeeld met ongeveer 50 tot 60 dB[1] wordt verzwakt. Bij een zendvermogen van 1 MW zou dit deel nog altijd minstens 1 tot 10 W bedragen.
- Gasontladingsbuizen hebben een minimaal vermogen nodig om te ontsteken. Dit minimale vermogen kan bijvoorbeeld 1 kW[1] bedragen. De zendimpuls heeft echter geen perfect steile stijgflank. Het duurt enige tijd voordat het zendvermogen boven 1 kW uitkomt. Totdat de voor de ontsteking vereiste 1 kW wordt bereikt, wordt deze energie in de afsluitbelasting gedissipeerd.
Deze afsluitbelasting moet voor een relatief hoog vermogen worden gedimensioneerd, hoewel veel van deze vermogensdelen slechts zeer kort aanwezig zijn. In het ongunstigste geval moet zij een continue belasting van bijna 1 kW kunnen verdragen, wat overeenkomt met het ontstekingsvermogen van de gasontladingsbuizen. Tijdens normaal bedrijf zou zij door deze lekstromen slechts licht, maar toch merkbaar warm moeten worden.
Bron:
- Gegevensblad van de gasontladingsbuis 6596 van Thomson CSF