Toroïdale antenne
Figuur 1: Diagram van omwentelingsparaboloïden, links voor een paraboolantenne en rechts voor een toroïdale antenne.
Figuur 1: Diagram van omwentelingsparaboloïden, links voor een paraboolantenne en rechts voor een toroïdale antenne.
Toroïdale antenne
Een toroïdale antenne is een reflector die een ringvormig paraboloïdaal oppervlak volgt. Terwijl bij een paraboolantenne het oppervlak rond een as draait die tussen het minimum van de functie en het brandpunt ligt (fig. 1 links), volgt de ringvormige antenne de vorm van een paraboolfunctie die rond een loodrechte as draait en op een bepaalde afstand voorbij het brandpunt ligt (fig. 1 rechts).
Strikt genomen heeft de toroïdale antenne geen brandpunt, maar eerder een reeks brandpunten die een brandpuntsboog aan de voorkant van de antenne vormen. Vergeleken met een paraboolantenne heeft hij daarom last van aberratieverliezen omdat de hoornradiator niet precies voor alle punten van de antenne kan worden geplaatst. Bij zenden en ontvangen kan slechts een deel van de reflector perfect worden gefocust, waardoor de rest van de antenne energie op een offset punt zendt of ontvangt en slechts een deel van de energie door de hoorn kan worden ontvangen. De opening van de antenne is daarom altijd kleiner dan die van een paraboolantenne van dezelfde grootte.
Om deze verliezen te beperken, wordt een tweede reflector op de brandpuntsboog geplaatst (Cassegrain-antenne). Hierdoor kan de bundel in beide richtingen beter worden gefocusseerd en wordt de theoretische opening van de antenne verbeterd.
Figuur 2: AN/FPS-50, DR3: een parabolische-torusantenne met een organ-pipe-scanner feed bij Clear AFS, © 2000-2016 GlobalSecurity.org
Figuur 2: AN/FPS-50, DR3: een parabolische-torusantenne met een organ-pipe-scanner feed bij Clear
AFS,
© 2000-2016 GlobalSecurity.org
Toroïdale antennes maken het mogelijk om een groot aantal bundels tegelijkertijd uit te zenden met een grote vaste antenne. Dit concept wordt gebruikt in over-the-horizon radars, waarvoor een enorme antenne nodig is vanwege de zeer lage gebruikte golflengte, die onmogelijk mechanisch zou kunnen worden gedraaid. De antenne op de AN/FPS-50 radar is bijvoorbeeld zo groot als een voetbalveld en maakt gebruik van een hoorn met meerdere voedingen in de vorm van een orgelpijp (angels: organ-pipe scanner) die afwisselend de zendpunten verandert om de zend-/ontvangrichting te variëren. Hierdoor kan de antenne de horizon aftasten zonder fysiek te bewegen.
Bron:
- Yahya Rahmat-Samii, Reflector Antenna Developments: A Perspective on the Past, Present and Future, 2015, IEEE Antennas and Propagation Magazine, Band 57, Ausgabe 2, ISSN 1045-9243, S. 85-95