Antenne met een offset straler (offset antenne)
Figuur 1: Offsetantenne - deel van een paraboloïde
Antenne met een offset straler (offset antenne)
Een van de nadelen van spiegelantennes met stralers is dat de straler een schaduw creëert op de spiegel wanneer deze in het pad van de antennebundel ligt. In de ontvangstmodus is het schaduwgebied een plek op het oppervlak van de spiegel vlak voor de bestraler. In de stralingsmodus vormen de bestraler en zijn bevestigingselementen een obstakel voor de stralen die van de reflector van de paraboolantenne.
Om dit probleem op te lossen, kan de straler uit focus worden geschoven. Een dergelijke antenne wordt een offset radiatorantenne of offset antenne genoemd. Bij een offset antenne bevindt de straler zich uit de buurt van het voortplantingspad van de golf zodat er geen vervorming van het antennepatroon optreedt. De straler is naar boven gericht ten opzichte van de as van de paraboloïde, waarbij de onderkant van de paraboloïde is verwijderd van de antenneconstructie (figuur 1). Dit resulteert in een kleinere paraboloïde met een grotere brandpuntsafstand. Bijgevolg wordt de straler op een grotere afstand van de reflector geplaatst en moet hij dus een hogere richtingsgevoeligheid hebben om verliezen te vermijden door stralen die langs de reflector reizen. Dit ontwerp vereist daarom een groter bestralingstoestel en is over het algemeen moeilijker en duurder om te maken.
contour
projectie
Figuur 2: Geometrie van een offset paraboolspiegelantenne
In commerciële offset-radiatorantennes, zoals satellietspiegelantennes, is de uitsparing van de roterende paraboloïde ovaal in plaats van cirkelvormig. De reflectorrand van een effectieve offset antenne moet door punten met gelijke stralingsvermogensdichtheid van de bestraler gaan - hij kan ovaal of zelfs eivormig zijn, rekening houdend met de excentriciteit van de bestraler. Dit kan worden aangetoond door een experiment met een toorts uit te voeren. Als de straal van de toorts loodrecht op het schermoppervlak is gericht, is de vorm van het verlichte deel rond. Als de fakkel het scherm onder een hoek verlicht, is de vorm van het verlichte deel eivormig. Daarom heeft bijvoorbeeld een commerciële antenne voor satelliettelevisieontvangst een breedte van 1,25 m en een hoogte van 1,35 m. Bij projectie heeft deze figuur de cirkelvorm van de effectieve opening (figuur 2).
Figuur 3: Offsetantenne met een reflector in de vorm van een „sinaasappelschil“
Zo’n cirkelvormig diafragma is ongewenst, vooral voor radars met twee coördinaten. Voor dergelijke radars moet de hoekgrootte van de antennebundel in het azimutvlak zo klein mogelijk zijn, terwijl deze grootte in het hoekvlak een bepaalde waarde moet hebben, meestal in het bereik van 15 tot 30 graden. Daarom is een paraboolantenne bij een offset bestraler niet simpelweg een rechthoekige uitsnede van een paraboloïde (zoals bijvoorbeeld bij waaierstraalvormende antennes), maar heeft deze een meer afgeronde vorm. Het doel van dit ontwerp is om zo efficiënt mogelijk gebruik te maken van het reflectoroppervlak met een zo klein mogelijk oppervlak. Omdat de afstand tussen de straler en verschillende delen van het reflectoroppervlak bij een offset antenne niet gelijk is, zal de stralingsdichtheid aan de rand van de reflector die gevormd wordt door een straler met een symmetrisch patroon verschillend zijn. Hoe verder het reflectoroppervlak van het belichtingstoestel verwijderd is, hoe lager de stralingsdichtheid op dit oppervlak is. Om deze reden leveren sommige gebieden aan de buitenzijde (ten opzichte van de straler) van de reflector een kleinere bijdrage aan de vorming van het antennepatroon. Daarom kunnen de delen die een zeer kleine bijdrage leveren (volgens het criterium dat tijdens het antenneontwerp is ingesteld) worden verwijderd. Het resultaat is een reflectorvorm die lijkt op een deel van een sinaasappelschil. Daarom worden dergelijke antennes vaak „sinaasappelhuidantenne“ genoemd (Orange-Peel Antenna in de Engelstalige literatuur).
De meeste radars met parabolische antennes gebruiken het principe van een offset radiator. Deze structuur heeft als bijkomend voordeel dat het hoge vermogen van de zender niet rechtstreeks op de straler wordt gereflecteerd. In antennes met een symmetrische radiatoropstelling wordt het door de reflector gereflecteerde vermogen gedeeltelijk teruggestuurd naar de straler, wat resulteert in een verslechtering van de staande-golfcoëfficiënt in de antennevoedingslijn. De belasting van de eindtrap van de zender zal dus lager zijn bij gebruik van een antenne met een offset radiator.