SCR-520
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: SCR-520


| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 3,3 GHz
(S-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 1,5 kHz |
| Pulsduur (τ): | 0,75 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 3,3 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 10 mi (≙ 16 km) --> |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SCR-520
De SCR-520 was een interceptieradar die in de S-band (IEEE-aanduiding) of de F-band (NAVO-aanduiding) werkte en tijdens de Tweede Wereldoorlog door Amerikaanse nachtjagers werd gebruikt. Vanaf 1944 werd hij ingezet in vliegtuigen zoals de Northrop P-61 Black Widow en de Douglas P-70 Nighthawk.
De radar maakte gebruik van een 70 cm grote symmetrische parabolische antenne en de conische scan voor doelvolging. Het zoeken naar doelen gebeurde met een Palmer-scan.