www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

AN/SPG-59

Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken

Figuur 1: AN/SPG-59

Figuur 1: AN/SPG-59

Specificaties
Frequentie: C-Band
Pulsherhalingstijd (PRT):  
Pulsherhalingsfrequentie (PRF):  
Pulsduur (τ):  
Ontvangsttijd:  
Dode tijd:  
Piekvermogen:  
Gemiddeld vermogen:  
Instrumenteerbare reikwijdte: 110 NM (≙ 200 km)
Afstandsresolutie:  
Nauwkeurigheidsgraad: 6 m
Bundelbreedte:  
hits per scan:  
Rotatiesnelheid:  
MTBCF:  
MTTR:  

AN/SPG-59

De AN/SPG-59 was een multifunctionele radar voor het zoeken naar doelen, het besturen van raketten en het verlichten van doelen voor Typhon-raketten, die werkte in de C-band (IEEE-aanduiding) of in de G-band (NAVO-aanduiding).

De radar maakte gebruik van afzonderlijke zend- en ontvangstantennes. De zendantenne was een bolvormige phased array met een diameter van 1,2 m aan de top van de mast. De faseverschuivingen werden bereikt door een Lüneburg-lens, waarbij elke uitgang van de Lüneburg-lens een vermogensversterker met elk vier antenne-elementen voedde. Tot vier kleinere Lüneburg-lenzen waren als ontvangstantennes rond de mast verdeeld. In de grotere versie voor kruisers gebruikte de zendantenne ongeveer 10 200 antenne-elementen. De kleinere versie voor schepen ter grootte van fregatten gebruikte ongeveer 3 400 antenne-elementen.

De radar werd rond 1963/64 ontwikkeld en in 1963 werd een prototype geïnstalleerd op de USS Norton Sound (AVM-1). Het omschakelen van het zendvermogen naar de overeenkomstige ingangen van de Lüneburg-lens was problematisch. De verdere ontwikkeling werd echter om kostenredenen stopgezet.

Het soms met 200 MW aangegeven impulsvermogen zou een theoretisch impulsvermogen zijn dat zou worden bereikt als alle uitgangen van de Lüneburg-lens het maximale vermogen zouden krijgen. In de praktijk is dit echter onderhevig aan een benaderende Gauss-verdeling, zodat slechts enkele antenne-elementen dit maximale vermogen ontvangen, terwijl een veel groter aantal helemaal niet wordt aangestuurd. Het werkelijke impulsvermogen voor een afzonderlijk antennepatroon kan dus alleen worden geschat als het stralingspatroon van de ingangen van de Lüneburg-lens bekend is.

Bron: