Reja
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Reja
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | <9,3 … 9,4 GHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 1,6 or 3,2 kHz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,25 or 1 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 100 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 20 NM (≙ 37 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | ≈ 3° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Reja
Reja (cyrylica: «Рея», nazwa NATO: „Pot Head”) był systemem radarowym do rozpoznania powierzchniowego i śledzenia celów, działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub w paśmie I (oznaczenie NATO), który został opracowany w połowie lat 50. XX wieku dla radzieckich szybkich łodzi torpedowych do sterowania torpedami. Zastąpił on przestarzały system Zarnitsa. W porównaniu z opracowanym mniej więcej w tym samym czasie MR-102 Baklan miał wprawdzie mniejszy zasięg, ale dzięki lepszej rozdzielczości i krótszemu czasowi trwania impulsu lepiej wykrywał snorkele okrętów podwodnych.
Cylindryczna antena paraboliczna znajdowała się pod cylindrycznym radomem o średnicy około 1,2 m na szczycie masztu.